U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.


  

 


 


  

Competitieverslagen van het tweede seniorenteam

Wat was het spannend!

 

Team twee is een vreemde eend in de Harderwijker bijt. Trainend op maandag met een eigen trainer. Spelend op vrijdag in Stadsweiden. Drie spelers die van BC Smash afkomstig zijn (Esther, Kim en Stefan). Een speler van Harderwijk die vanaf dag 1 door een blessure geveld was en niet kon meedoen (Edwin). En ikzelf: een badmintonnomade (10 clubs in 40 jaar badminton) en import-Ermeloër.

En toch wisten veel ras BC Harderwijkers ons het afgelopen jaar te vinden. Het is namelijk altijd gezellig op de vrijdagavond met een goed gevulde tribune. Acht partijen in een heerlijk halletje en een “negende partij” die vaak het langst duurde. Spanning op de baan en daarna ontspanning in de bar. Zowel voor de spelers als voor de kijkers viel er genoeg te genieten.

Zo stuurden we de ene na het andere team met nederlagen en een flinke dosis drank en snacks weer naar huis. Thuis waren we trouwens niet helemaal onverslaanbaar. Dit seizoen is er twee keer verloren en wel thuis. Tegen Amptmeijer en Barneveld werd het 3-5.

Het waren die twee clubs waar we ook tot aan de laatste competitiewedstrijd mee in strijd voor de eerste plek waren. Amptmeijer haakte al voor de winterstop af. We brachten ze thuis de eerste nederlaag van het seizoen toe (3-5 en dus een mooi revanche op onze thuisnederlaag) en daardoor brak iets bij hen. Met één punt voor op Barneveld gingen we de winterstop in en na de drie wedstrijden in januari was dat ongewijzigd. Alleen Amptmeijer was nog verder weggeraakt en kon geen aanspraak meer maken op de titel.

En dat bracht ons dus naar die bewuste eerste zaterdagochtend van februari in Barneveld, half tien in de ochtend. In en tegen Barneveld was het erop of eronder. Onderweg kwamen we tot de conclusie dat we de mixen moesten draaien en de rest laten zoals het altijd was.  

Eenmaal in de grote hal van Barneveld hoorden en zagen we dat ook Barneveld dit niet als een “normaal” potje zag. Je zag spanning op de kopjes. Barneveld moest 5 punten maken en wij 4. Ondanks dat we de vorige keer met 5-3 verloren, bleef ik mijn teammies voorhouden dat 5 punten onder spanning moeilijker te maken zijn dan 4. De zaal werd inmiddels langzaam gevuld met publiek. Trouwe supporter Erik was er, met dochter Jasmijn. En ook Edwin kwam naar zijn team, waarin hij helaas nooit heeft kunnen spelen, kijken. Later op de dag kwam nog wat familie. Voor de rest allemaal mensen die wensten dat Barneveld ging winnen.

We waren gebrand op onze herendubbel. Tot op zaterdag hadden we slechts twee keer de dubbel verloren (Amptmeijer en, je raadt het al, Barneveld). We hadden dinsdag flink getraind en dat zou ons dit keer nog extra moeten helpen. Het mocht niet baten en verloren 19-21 in de derde. En tot overmaat van ramp verloren ook de dames. Een wedstrijd die de vorige keer was gewonnen. 0-2.

Barneveld had de dameswedstrijden gedraaid. Ze verwachtten al dat wij zouden draaien. Dat hadden we niet gedaan, maar toch kwamen de partijen zo uit als zij wilden. En zelf mocht ik tegen een boomlange, linkshandige jongeman. Die had bij ons thuis wel heel veel uitgeslagen en daardoor had ik het makkelijk. Hier in het hol van de leeuw en met veel publiek zou hij het me vast niet zo makkelijk willen maken. In de tweede set (21-15 winst, 17-18 achter) besefte ik me ineens dat ik een derde set echt niet ging redden met die volgelopen bovenbenen door al die dropjes en netdropjes. Dus hard werkend en ploeterend boog ik de partij om naar 21-18: 2-1. Esther maakte de 2-2. Stefan verloor. Kim won.

3-3. Toen kwamen onze omgewisselde mixen aan de beurt. Hier had Barneveld niet in gewisseld. Waarom zouden ze. De eerste mix had alleen verloren tegen Amptmeijer en de tweede mix was nog helemaal niet verloren. Alleen bij de tweede mix zag je wel wat gespannen kopjes. En dat was voor een ijzersterk serverende Esther en mij koren op de molen. Eerste set: 21-10 winst. En ook de tweede set met iets meer tegenstand, waren we te sterk. 4-3 en dus gepromoveerd. Dat Stefan en Kim daarna leken te stoppen met de mix en het dus 4-4 werd, is bijzaak. Kampioen, binnengesleept in het hol van de leeuw. En wel gaaf dat we nu ook nog meer aansluiting met het eerste team houden door ook een team in de vierde divisie te hebben.

Rest me nog iedereen te bedanken voor support in de zaal, via app of hoe dan ook. Op naar een volgend seizoen.