U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.


  

 


 


  

Competitieverslagen van het zesde seniorenteam

 

Week 13 Verslag T6, 27-1

Vandaag was het BAN dag in de Sypel. Voor ons een beetje een schrikbeeld, want vorige keer hebben we verloren met 8-0. Moet wel gezegd dat er een aantal 3 setters bij zaten hoor. Maar goed, voordeel van 8-0 verliezen is dat het niet slechter kan, dus we wilden een paar punten gaan pakken vandaag.

De heren dubbel was een spannende partij. Edward en Henk hebben goed tegenstand geboden. In 3 sets kwamen ze van de baan, waarbij het punt helaas naar de mannen van Ban was gevallen. 13-21, 21-17, 17-21

Tegelijkertijd speelden Laura en Jolanda de dames dubbel. Die slaan we maar even over in dit verslag. 10-21, 6-21

Met 2-0 achter mocht Edward gaan singelen tegen Martijn, een potje dat hij de vorige keer dus verloren had. Maar dat liet Edward zich geen 2e keer gebeuren! Hij heeft slim gespeeld, veel korte balletjes tussendoor geslagen en ging er met de winst vandoor. En wat denken jullie? 2 of 3 sets? Mis, in 2 sets! Uitzonderlijk goed gedaan Edward! 21-19, 21,19

Henk mocht ook een poging wagen in zijn single. De trouwe lezer weet dat Henk geneigd is in 3 sets deze te verliezen. Maar Henk kreeg een goede tip van Jolanda (hèhè…): sla de 1e set maar over en begin gelijk met de 2e (want die wint hij altijd). En Henk deed wat hij moest doen en wint toch die set! Toen kon hij natuurlijk niet anders dan zijn mooie spel door te zetten en pakte zowaar ook de 2e set. Dus ook Henk won gewoon in 2 sets zijn single. 21-17, 21-18

Mag ik even een daverend applaus voor onze mannen!!!!

Ondertussen was Laura ook al aan het singelen geslagen. Tegen de sterke Rosanne viel dit echt niet mee, dus wat was het een prachtig moment toen Laura haar 1e set won! En dan de bemoedigende woorden van haar vader erbij: “hey, dit is de 1e set die je gewonnen hebt in de hele competitie met je single!”

Uhm, was dit nu helpend of niet? We laten het antwoord maar in het midden, maar feit was dat de 2e en 3e set ineens rap naar Rosanne toe gingen…. Zou ook te maken kunnen hebben met het goede aanpassingsvermogen van deze BAN speelster hoor….. 21-11, 8-21, 6-21

Toen mocht Jolanda nog een poging wagen tegen Demiek. En eerlijk is eerlijk, al schrijf ik het zelf, wat een leuk potje was dat! Ging mooi op tegen elkaar, leuke rally’s, Jolanda stuk roder dan Demiek natuurlijk (dat was dan weer jammer). Helaas won Demiek in 3 sets toch het punt. 19-21, 21-14, 19-21

Met een achterstand van 2-4 hadden we nog werk te doen in de mix. Die van Edward en Laura was echt spannend deze keer! Heb er niks van gezien, stond zelf te spelen, dus vermeld maar gewoon de stand: 21-15, 19-21, 16-21    (zooooo dichtbij)

De mix van Henk en Jolanda was minder spannend helaas. Het was het nét niet bij ons, waardoor we ook niet wonnen. 16-21, 15-21

Eindstand: 2-6

En dat is natuurlijk alweer veel beter dan de 0-8 van de vorige keer.

 

Week 12, vrijdag 18 januari 2019, Irene 3 - BCH 6

Vrijdag 18 januari mochten we naar Bilthoven om de returnwedstrijd tegen Irene te spelen. De vereninging dan, want Irene zelf was er wel, maar kon vanwege last van het motorisch gestel niet meespelen. 

En het was een bijzondere dag, want onze eigen Manon was jarig. Sportief als ze is, had ze de avondfestiviteiten uitgesteld om mee te gaan naar Bilthoven. En zo kwam het dat een uitbundig versierde auto… o wacht, dat viel een beetje tegen. Edward had niet eens slingers opgehangen. Nu had ik zelf ook geen feestelijke omlijsting meegenomen, dus moest Manon het even zonder doen. Gelukkig werd er niet gezongen, want zeg nou zelf: dat wil je niemand aandoen. We lieten nog wel even Edward weten dat we hem als vrijwilliger voor het verslag van de vorige keer hadden gebombardeerd (waren we alleen vergeten te vertellen) en Henk zou deze keer de belevenissen van commentaar voorzien. 

Natuurlijk wilden we de verjaring van Manon niet geruisloos voorbij laten gaan. En Jolanda had dan ook het initiatief genomen om een mini-Maxi te regelen. Een wat? Nou, dat komt doordat Flipper, onze mascotte, een paar weken geleden onbedoeld werd omgedoopt tot Maxi. Gelukkig hebben we foto’s om de verwarring weg te nemen. Om onze mini-mascotte zijn werk goed te kunnen laten doen, mocht Manon haar voor aanvang van de wedstrijd ontvangen. En zo gingen we dus van start. 

Irene speelde met 3 heren. In de herendubbel hadden ze niet de sterkste combi opgesteld. Goed voor het zelfvertrouwen van heren Edward en Henk, zou je denken. De eerste set werd dan ook redelijk makkelijk gewonnen (11-21). Blijkbaar werden de heren aan de andere kant warm, want ze wisten toch de 2e set te pakken met 24-22. Ook de derde set haalden ze behoorlijk punten. Gelukkig niet genoeg, want Edward en Henk wisten deze met 17-21 te winnen. 

Toen de damesdubbel. Die moest even op gang komen, want de eerste set werd door Manon en Jolanda verloren met 21-19. Daarna kregen ze de slag te pakken: na een denderende partij wisten ze de 2e en 3e set te winnen met 12-21 en 17-21. 

Vervolgens mocht Edward aantreden. Na een heftige wedstrijd zat het er net niet in: 21-14 en 24-22 verloren. 

Jolanda had duidelijk haar partij even niet in de single. Er ging van alles mis en invalster Marieke liet haar dan ook alle hoeken van het veld zien. En dat terwijl Jolanda gedurende het seizoen toch steeds lekkerder ging spelen. Helaas moest ze met lede ogen aanzien dat de partij met 21-6, 21-2 verloren ging. Soms heb je van die dagen…

Henk moest er natuurlijk weer een driesetter van maken. De eerste set ging moeizaam. Jan speelde in deze re-match erg scherp en Henk had er duidelijk moeite mee. Hij verloor dan ook met 21-18. De tweede set liep een stuk beter. Henk was wakker en Jan de weg even kwijt. En dus werd de set voor BCH binnengehaald met 11-21. Dat biedt hoop zou je zeggen, maar ja, we hebben het wel over Henk. En dan gaan in de 3e set ineens veel shuttles uit en net in het net. Nou, dan weet je het wel. Helaas dus ook deze partij verloren met 21-15. 

En toen mocht Manon aan de bak. 23 lentes jong, weer een heel jaar ervaring rijker en al een winst in de manonviertfeestmanonviertfeestdamesdubbel ging ze vol goede moed haar enkelpartij in. En wat een spannende partij weer. De tegenstander was absoluut niet van plan er een verjaarscadeau van te maken en wist dan ook de eerste set te pakken met 22-20. Dat liet de jarige Manon natuurlijk niet zomaar voorbij gaan. Ze wist de 2e set met 17-21 te winnen en na het nog spannender te maken wist ze ook de 3e set met 20-22 te pakken. Je ziet Manon dan ook feestvieren op de foto. Op de achtergrond Edward. Die had het tijdelijk wat minder naar zijn zin. 

Tot slot werden de mixpartijen tegelijkertijd gespeeld. En die gingen best goed. Manon en Edward wonnen met 13-21, 15-21 en Jolanda en Henk met 19-21 en 16-21. Uiteindelijk hebben we toch de winst weten te pakken. Met volle winst voor Manon, die als enige alle partijen pakte. Blijkbaar helpt het dus als je jarig bent. 

Natuurlijk werd er nog nageborreld en gepraat. Ook mini-Maxi was van de partij. Geheel in stijl had Jolanda haar al van wat wijnglaasjes voorzien, maar die vond ze toch te klein. En net als haar grote broer bij de wedstrijd in Wageningen werd ook zij deze avond in de watten gelegd. 

 

Wedstrijd 11, Woensdag 9 januari, BCH 6 - Doorn BC 2

Na de winterstop rond Kerst en Oud en Nieuw, 4 weken na de vorige wedstrijd, mochten we op woensdag 9 januari weer aantreden. Deze keer was Doorn de tegenstander. Het is altijd weer de vraag wat de eerste wedstrijd van het nieuwe jaar, na een periode van minder trainer en meer eten, gaat brengen. Voor de verandering hadden we deze keer eens 3 dames: Jolanda, Manon en Laura. Manon was er tijdens de uitwedstrijd niet bij, maar voor de rest was iedereen er weer. 

De vorige keer verloren we met 6-2. Een van de punten was de heren dubbel. Dat ging toen vrij gemakkelijk: twee keer 21-11. Hoe zou het deze keer gaan? Zou het weer een gemakkelijk punt worden? En dat werd het, zelfs nog iets beter dan de vorige keer: twee keer 21-10! Bij de dames dubbel hadden we goede hoop dat het ook beter zou gaan. Toen verloren Jolanda en Laura in twee sets. Dit keer speelden Jolanda met Manon en die zijn beter op elkaar ingespeeld. De eerste set werd met 21-16 gewonnen. Daarna werd het minder (of de tegenstanders beter): 18-21. De derde set moest dus de beslissing brengen. Helaas werd de weg omhoog niet gevonden: 13-21. 

De single van Edward was de vorige keer een spannende drie setter en dat was het ook deze keer. Het verschil was dat Edward deze keer wel de winst pakte: 16-21, 21-18 en 21-19. Laura speelt in de tweede set van haar single meestal beter dan in de eerste set. Vorige keer was dat niet genoeg en ook deze keer niet, al was ze wel heel dicht bij een set winst: 13-21 en 24-26. 

Over Henks single zullen we kort zijn: net niet. Maar wel beter dan de vorige keer: 17-21 en 19-21. De tweede dames single zou moeten uitwijzen of Manon het beter zou doen dan Jolanda. Jolanda verloor in drie sets. Manon ging ook voor de drie setter en ... verloor ook: 21-15, 16-21 en 8-21. Tenslotte de mixen. Of het door hun zware singles, de kwaliteiten van de tegenstanders of iets anders kwam, Edward en Laura begonnen dramatisch. Niets leek te lukken en voor ze het wisten stonden ze 15-0 achter. Uiteindelijk pakten (kregen) ze nog 3 punten. De tweede set was iets beter, met zo waar een paar rally's, maar meer dan 11 punten zaten er niet is. Snel vergeten! Gelukkig deden Henk en Jolanda het beter. Net als vorige keer waren ze in twee sets de sterkste: 21-13 en 21-10. Eindstand 3-5. Verloren, maar beter gepresteerd dan in Doorn.

 

Week 10 woensdag 12 dec  Team 6 – Hoevelaken

Gisteravond was het weer zover: wij als team 6 mochten weer komen opdraven om een revanche potje tegen Hoevelaken te spelen. De vorige keer was het één van onze eerste potjes en hadden we een invalster mee (die het overigens uitstékend had gedaan). Toen 5 driesetters en een eindstand van 0-8.

Dit keer waren we vastbesloten om een paar puntjes onze kant op te laten vallen. Na een mooi oefenpotje op de dinsdagavond had Jolanda zich voorgenomen om 2 punten te gaan binnen halen. Grote woorden voor zo’n kleine vrouw….

En toen was het 19.30 en kwam de tegenstander opdagen. Met 1 baan tot onze beschikking gingen we van start met de heren dubbel. Tja, de oplettende lezer weet nu waarschijnlijk al wat er komen gaat…… precies, het was het weer nét niet……. Wat is dat toch met de chemie tussen onze mannen? Zet ze in de single of de mix en er komt vuur uit, maar in die dubbel samen lijkt er toch iets te ontbreken. Misschien moet 1 van beiden maar eens een rokje aan doen, kijken wat dat voor effect heeft op hun spel. Voor overige suggesties kunt u onderstaande mailen/appen (GRAAG!).

Moet wel gezegd dat de mannen het wel spannend gemaakt hebben hoor. De 1e driesetter was gelijk binnen en met een stand van 15-21, 22-20, 27-29 vonden wij als dames het wel serieuze tegenstand.

En toen moesten wij het zelf nog waarmaken. Maar tjonge, wat een taaie ervaren tegenstanders hadden we. En toen we de 1e set verloren, besloten we dat dit dan ook maar een driesetter moest gaan worden. Zo gezegd, zo gedaan: 18-21, 21-16, 15-21. Ooooh balen, ook nét niet. We kregen het niet beter voor elkaar dan dit. Zonde zeg!

Maar gelukkig mocht Edward gaan starten met zijn single, zodat we niet al te lang stil hoeven te blijven staan bij de mislukte dubbels. Alle hoop op onze 1e man gevestigd! Edward, jonge tijger als hij nog is, wilde graag laten zien dat er niks mis is met zijn uithoudingsvermogen en maakte de 3e driesetter van vandaag compleet. Met een waardige uitslag van 12-21 (nog even inkomen denk ik), 21-15, 19-21 was hij héél dichtbij. Jammer, maar wel goed gespeeld. Daar hoef je niet minder van te slapen ’s nachts.

Maar zo kwamen we wel steeds dichterbij de uitslag van de vorige keer en dat was natuurlijk niet de bedoeling.

Jolanda mocht een keer de 1e single spelen. Onder het mom “de 2e win je ook niet gegarandeerd” kon er niks misgaan toch? En aangezien ze haar doel nodig moest gaan behalen (weet u nog, die 2 punten…), kon ze gelijk aan de bak. Maar oh help, wat een partij. Ze stond in de 1e set achter met 10-18 en wist niet zo goed wat er anders moest. Gelukkig wierp Manon haar steeds bemoedigende blikken toe als teller en wist ze de 1e set nog te eindigen met 17-21. Dat bood tenminste hoop. Coach Jennifer had natuurlijk allang gezien waar het euvel zat en dankzij haar briljante tips kon Jolanda het tij doen keren. Wat eindigde in een (hoe kan het ook anders) driesetter met de mooie stand van 17-21, 21-11, 21-11. Dus jawel, GELUKT!!!!! Punt 1 binnen, wie had dat ooit gedacht????

Ondertussen waren Henk en Manon ook aan het singelen geslagen. Van Henk’s partij heb ik niks kunnen zien (kan maar 1 ding tegelijk he….), maar ik hoorde wel af en toe geluiden van de baan komen die weinig goeds voorspelden. Denk aan opmerkingen als “ja hoor, speel hem maar mooi aan”. De driesetter die Henk er uiteraard uit wist te slepen, viel helaas de andere kant op qua winst: 23-21, 19-21, 12-21. Zo close!!! Jammer Henk! En nee, we gooien je (nog) niet uit het team hoor.

Nou, eens kijken hoe het Manon verging ondertussen. Die had het echt zwaar. De 1e set was zo voorbij met 9-21. Oei, dat was nou niet wat we voor ogen hadden eigenlijk. Rinske kwam erbij en kon nog wat tips meegeven. En toen ging Manon los hoor. Ze gooide haar haren naar achteren, stroopte de mouwen op, er kwam een woeste blik in haar ogen…. en daar ging ze. Met 21-14 pakte ze sterk de 2e set. Het gemopper bij de tegenstander nam toe en Manon wist al “dit gaat goedkomen”. En dat was ook zo. In een uiterst spannende 3e set (hoe kon het ook anders vanavond) pakte ze de winst met 21-19. Dus jawel, GELUKT!!!!!! Punt 2 binnen, wie had dat ooit gedacht????

Met een bak vol zelfvertrouwen gingen wij dames de mix in. Henk en Jolanda waren een beetje klaar met die driesetters, dus hebben gewoon in 2 sets gewonnen. Hatsikidee, zo kan het ook! Met een stand van 21-17 en 21-15 waren wij klaar voor de 3e helft. En Henk, goed gespeeld man! Wat ben je een held in het achterveld.

Vol verwachting keken we naar de andere baan en nee toch, méén je niet, serieus???? Weer een driesetter L. Niet te geloven!! Moet gezegd dat het een super spannende partij was, waarin het echt niet duidelijk was wie er zou gaan winnen. Tot het eind toe bloedstollend. Gelukkig hielden Edward en Manon het hoofd koel en wonnen ze hun potje met 13-21, 24-22, 21-19. Ongelooflijk!

Dus hoezo 0-8 verloren vorige keer??? Nu gewoon 4-4 van gemaakt! En u begrijpt ongetwijfeld hoe blij we daarmee waren! We zijn gewoon in de juiste flow aan het komen. Beter laat dan nooit zeggen we dan maar.

En om dan nog maar even te eindigen met het onderwerp van de avond: muzieksmaak/-stijl/-nummers: Manon en Jolanda beiden 2 punten gepakt. Two out of three ain’t bad. Aldus Meatloaf en Henk.

Groetjes Jolanda

 

Week 9  

We moesten van Jolanda 10 minuten eerder vertrekken. Iedereen zat al in de auto en wie kwam er 10 minuten te laat? Jolanda met flipper! Al bellend kwam ze aan gelopen met de grote dolfijn in haar handen. Opgepropt op de achterbank omdat Jolanda besloot dat flipper ook op de achterbank moest, samen met Manon, Jolanda en Laura. Edward en Henk zaten makkelijk voorin. Na een uur rijden bij de sporthal aangekomen. Toen we binnen kwamen moest Jolanda eerst even haar kauwgom weggooien. Maar ipv dat ze alleen haar kauwgom weggooide stopte ze per ongeluk ook flipper in de prullenbak. Arme flipper. Sorry als die nu stinkt. We moesten goed zoeken in welke sporthal we moesten zijn. In het gebouw hebben ze wel 4 zalen. Toen wij het vroegen werd gezegd zaal 2. Maar daar zaten de zaal hockeyers, dus daar was het niet. Toen kwamen we iemand met badminton spullen tegen in de gang, dus toch maar gevraagd waar we heen moesten wat uiteindelijk zaal 4 bleek te zijn. In zaal 4 stonden ze lekker te dansen (op al zeg ik het zelf, de verschrikkelijkste muziek ooit). Om 19.00 uur toch maar de zaal binnen gelopen, omdat wij maar 2 uur de zaal hadden en dus de tijd goed konden gebruiken. Terwijl de tegenstanders de netten aan het opzetten waren, hebben wij ons lekker warm gelopen. Nog geen kwartier laten begonnen we aan de beide dubbels .

De herendubbel liep niet al te lekker. Veel verschillende fouten die 9 van de 10 x echt onnodig waren. Wel een goede vechtlust gehad. Helaas verloren, met 21-17 en 21-13.

In de damesdubbel waren de dames heel erg aan elkaar gewaagd. Ook wel wat fouten, maar ze wisten het goed vol te houden. Mede dankzij hun vechtlust wonnen ze met 21-19 en 22-20.

Manon was eerste dame. Aan het begin had ze het heel moeilijk. Dankzij haar vechtlust wist ze mooi terug te komen. Helaas was het niet voldoende maar toch naar een mooie 21-14 en 21-15.

De eerste mannen singel werd gespeeld door Edward. Hij had het ontzettend zwaar. Veel fouten, wat niet had gehoeven. Edward werd boos op zichzelf, wat het niet beter maakte: verloren met 2x 21-10.

Jolanda heeft als tweede dame echt goed gestreden. Er zaten mooie rally's tussen. Helaas 21-16 verloren. In de 2de set begon Jolanda heel sterk. De tegenstander was echter ontzettend sterk in de schuine net drop. Daardoor verloor Jolanda de 2de set met 21-17.

Tweede heer Henk houdt van 3 setters. Dat bleek vandaag ook weer. Met mooie rally's won hij de eerste set met 21-15 en verloor de 2de met 21-13. De 3de set was ontzettend spannend. Henk stond met 12-16 voor maar het werd al snel 16-16. Bij 19-20 stond sloeg hij 2x uit wat het heel spannend maakte.  Maar toch met 21-23 gewonnen.

De eerste mix door Edward & Manon. Ze stonden ontzettend sterk te spelen. Af en toe een foutje tussendoor maar die werd snel recht getrokken. Op een gegeven moment ging het heel gelijk op en werd het serieus spannend. Helaas ging de eerste verloren. Na goed overleg tussen de 2 was het tijd voor de 2de set. Ze begonnen sterk en wisten de tegenstander goed onder druk te zetten. Met mooie rally's liep het gelijk op. Halverwege de set hebben wij de tegenstander ook nog wat kunnen leren, namelijk: de shuttle moet zichtbaar zijn bij de opslag, nou dat maakt de dag! Helaas werd ook de 2de set verloren: 2 x 21-17

De tweede mix met Henk & Jolanda liep aan het begin gelijk op. Henk had de dame goed onder druk en Jolanda kwam er goed tussen!  Met een paar mooie punten werd de eerste met 21-16 Gewonnen! In de 2de set begonnen ze met een klein achterstand maar werd er gestreden om die weg te werken. En dat is wel lukt: 20-20. Uiteindelijk werd ook de 2e set mooi gewonnen: 22-20.

De eindestand 3-5. Verloren maar wel goed gespeeld Ook flipper heeft een leuke dag gehad, zie foto´s!

Week 8, of is het nou 9? Woensdag 28-11, BCH 6 - BADSO

Bij het voortdurend gemis aan een razende reporter of smurf met rapporterende kwaliteiten, zit er weinig anders op dan te rouleren met het verslag. En ja, dan kom je aan de beurt en mag je weer een verslag maken. Was van te voren weer niet aangekondigd natuurlijk, maar met de grote duim komen we een heel eind. 

Na even gezocht te hebben op toernooi.nl blijkt het ronde 8 te zijn. Gelukkig maar, want ik zou er bijna van in de war raken. De week ervoor werd er niet gespeeld. Althans, niet door ons team. Nu moet ik zeggen dat we inmiddels zoveel omgesmurft hebben (is-ie weer, die smurf) dat we de speelweek misschien beter weg kunnen laten uit het verslag. 

Wat we niet weg kunnen laten uit het verslag, maar liever wel zouden doen, is de herendubbel waarmee aangevangen werd. Vol goede moed begonnen Edward en Henk aan iets wat daarvoor door moest gaan. Op zich waren de ingrediënten wel aanwezig. Er waren 4 heren, 4 rackets, een veld, een net en een shuttle. Daar was dan ook wel alles mee gezegd. Beide heren van BCH, en zelfs de tegenstanders, waren het over eens dat we er nog wel een keer een naam voor verzinnen, maar dat van een ‘herendubbel’ nauwelijks sprake kon zijn. Gelukkig is er een website voor: www.watbenjedan.nl. Die vat het spel van Edward en Henk in de herendubbel kort en krachtig samen. 

Of zoals in een vorig verslag al voorzichtig naar voren kwam: om depressief van te worden. ’Strikje erom en weggeven’, om met de woorden van Allard (Mannen 2) te spreken. 

Ze verloren de pot dan ook makkelijk met 11-21, 10-21. We hebben maar niks tegen Rinske verteld. We zagen al een training met minimaal 50x opdrukken en een half uur ‘planken’ aankomen. 

Gelukkig ging het bij de damesdubbel al een stuk beter. Die wisten er toch een mooie 14-21, 19-21 van te maken. Het had zo maar een driesetter kunnen worden. Helaas voor de dames was het team van BADSO uit Soesterberg net iets te sterk. 

En zo begon Edward aan zijn singlepartij. Onder toezicht van teller en coach Jennifer ging het enkelspel al een heel stuk beter dan de dubbel. Toch verloor Edward de eerste set (15-21). De tips van dochter Jennifer wierpen gelijk vruchten af in de tweede set. Edward wist de stand om te draaien naar 21-15 in eigen voordeel. Helaas blijkt de werking van de tips een uiterlijke houdbaarheid te hebben en ging de derde set naar BADSO (21-15). Er zaten blijkbaar niet meer getallen in deze singlepartij dan 21 en 15. Naar een relatie daartussen wordt nog gezocht. Beste tot nog toe geldende verklaring: puur toeval. 

Vervolgens begon Manon aan haar single. Nog enigszins uitpuffend van de damesdubbel zette ze ook hier weer alles op alles om winst binnen te halen tegen sterke eerste dame Tessa van BADSO. Die bleek toch te sterk en Manon moest haar met 11-21 en 9-21 voor laten gaan. 

En toen mocht Henk. Toch een beetje het ongeleide projectiel qua spel. Zo gaat-ie lekker en dan toch ook weer niet. Gelukkig liep het dit keer wat beter, hoewel het een echt nek-aan-nek race met tegenspeler Herbert was. Eerste set 21-19. Tweede 23-21, waarbij het net zo goed andersom had kunnen zijn. Gelukkig voor Henk ging op 20-19 een kort geplaatste shuttle net in, in plaats van over het net. Winst van Henk dus in de heren enkel. Dat was weer even geleden dus werd ook wel weer eens tijd. 

Als laatste singlepartij was inmiddels ook Jolanda aangetreden. En die speelde een GE-WEL-DI-GE partij. Knokkend voor elk punt, mooi gelijk op en dan gewoon twee keer met 21-19 de partij pakken. Gewoon GE-WEL-DIG. 

Had ik al gezegd hoe GE-WEL-DIG Jolanda deze partij naar zich toe trok? Nou, bij deze dan. 

Als laatste de mixpartijen, of gemengd dubbel - zo u wilt. Deze werden tegelijk gespeeld en dan heb je als verslaggever

toch een uitdaging om te vertellen hoe de partij naast je verlopen is. Uit de stand bleek 8-21, 16-21. Klinkt als op gang komen. Als het over 5 sets was gegaan hadden Manon en Edward ‘m gewonnen. Kwestie van de stijgende lijn vinden. 

Had ik overigens al gezegd hoe GE-WEL-DIG de single van Jolanda was. Mocht je het gemist hebben… even teruglezen. 

Bij Jolanda en Henk ging de eerste set gelijk op. Met een beetje pech ging de partij echter naar BADSO met 20-22. En in de tweede set was de mix-magie even zoek. Als je qua sterkte dicht bij je opponent zit en zo gelijk op gaat moet je niet ineens 5 punten laten liggen. Dat is dan lastig inhalen en is dan ook niet gelukt. Helaas ging ook deze partij naar BADSO (17-21). 

En dat allemaal tegen de nummer 1. Alsof dat een smoes zou kunnen zijn om niet te winnen. Aan Jolanda heeft het niet gelegen. Die was lekker op dreef, vooral na die GE-WEL-DI-GE singlepartij. 

De laatste set was aan de bar. Die was weer gewoon gezellig, leuk en lekker. 

Volgende keer mogen we naar Wageningen. Je weet het misschien nog wel, die van die kreeft (zie verslag week 2). Als tegengas begrijp ik dat onze mascotte mee gaat. Je weet wel, die dolfijn. Het beest schijnt Maxi te heten. Hoe komen ze erop? Enige invloed vanuit de TC sluiten we niet uit bij de verkiezing van de naam. Wie noemt zijn dolfijn nu Maxi? Ik bedoel: heeft IEMAND een dolfijn thuis die Maxi heet? Nou, ik niet dus. Laten we hopen dat Maxi ons dan aan Maxi-maal resultaat weet te helpen. Dat zou, net als de single van Jolanda deze keer, … GE-WEL-DIG zijn. 

Week 7 donderdag  15-11 Ban 6 – BCH 6

Geen training voor team 6 op de donderdagavond. Wij waren bij een trainingsavond bij BAN in Amersfoort. Uiteraard niet om mee te trainen, maar voor een wedstrijd. Het team bestond uit een nieuwe samenstelling, namelijk Edward, Henk, Laura en Manon. We moesten maar snel beginnen volgens één van de aanwezigen, want we hadden de baan niet de hele avond ter beschikking. Een déjà vu momentje naar twee weken geleden bij onze thuiswedstrijd. Dat wilden we onze tegenstander besparen, dus we zijn snel van start gegaan. De dubbels werden tegelijkertijd gespeeld. De heren gingen de verlenging in voor een derde set, maar helaas verloren zij deze met 21-16. De dames verloren de wedstrijd in twee sets. Ook in de singles was BAN te sterk en dat maakte de stand 6-0. Alle hoop was gevestigd op de mixen, maar de tegenstander had besloten om er met de volledige winst vandoor te gaan. We kunnen analyseren en ingaan op details, maar dat maakt de stand helaas niet mooier. Met 8-0 verlies gingen we de derde helft in. Die verdient wel even de aandacht. Geen barkrukken, lekkere bank of stoelen gezellig rond een tafel. Nee, in de inmiddels lege sporthal langs de kant kregen we een plakje cake en koffie.. Nou ja vooruit, frisdrank uit een kartonnen bekertje. Een soort staande receptie. Weer een ervaring rijker. De avond vloog voorbij, net als dit wedstrijdverslag en eigenlijk het hele seizoen, want de eerste helft van het seizoen zit er alweer op. Tijd voor een tussenstand. Een vijfde plek van de acht. Team 6 heeft nu twee weken rust om daarna met frisse moed de tweede helft in te gaan. 

 

Week 6 woensdag BCHarderwijk 6 - Irene 3

Depressief. Je zou er depressief van worden. Ik heb het niet over het weer. Dat was goed. Die ene regenbui was aan het eind van de middag. Het was droog en, zeker voor de eerste week van november, niet koud. Prima weer dus om op de fiets naar de sporthal te fietsen voor een nieuwe wedstrijd. Nee, het is dus niet het weer waar je depressief van zou worden. Het is het niveau van de wedstrijdverslagen. Je ontkomt er niet aan. Er zijn krachten binnen de vereniging die het zeer op prijs stellen dat je een verslag schrijf. Ja, een vlog mag ook, maar dat is een stap te ver. Dat willen wij de argeloze, goedbedoelende supporter niet aandoen. Een verslag lezen, ja ze zijn er die dat doen, is al erg genoeg. Maar goed, zonder vaste razende reporter, ben je een keer de klos. En na de hapjes en drankjes na afloop van de wedstrijd zei ik in een vlaag van verstandsverbijstering dat ik dat wel zou doen. Je zou er depressief van worden.
Maar goed, het niveau van de verslagen. Het probleem is dat de lat steeds hoger gelegd wordt. We willen onze trouwe lezers niet teleur stellen. Als een verslag niet aan de kwaliteitsstandaarden voldoet zouden ze zomaar kunnen afhaken. Je zou er depressief van worden. Het gaan vooral om de formulering en de algemene kennis. Met de spelling helpt de computer, maar met mooi volzinnen en algemene kennis, zucht ... Spongebob en de smurfen ken ik nog wel, maar als het over Latijn en de Reformatie gaat. En "Rare jongen die Romeinen", komt dat niet uit Asterix en Obelix? Je zou er depressief van worden. Nu weet ik dat er bloemenwinkels zijn die "Carpe diem" heten. Dat schijnt latijn te zijn "voor pluk de dag". Ik kan mij voorstellen dat je bloemen plukt, maar de dag? Rare jongen die Romeinen. Ook bekent is de uitspraak van Julius Caesar: "veni, vidi, vici", ik kwam, ik zag, ik overwon. Als je weet dat het uitgesproken wordt als "weenie, wiedie, wiekie", is het dan nog steeds leuk? Je zou er depressief van worden.
Na al deze overdenkingen beginnen we toch maar aan de wedstrijd. We begonnen om 19.30 op 1 baan omdat de jeugd nog in groten getale aan het trainen was. Vorige week, toen wij ook een wedstrijd hadden, was de opkomst van groep 2, waar ik training aan geef, beperkt tot 4. Blijkbaar heeft mijn assistent, de razende reporter, het vorige week uitsteken gedaan: deze week waren het er ineens 10! Je zou er depressief van worden.
De eerste partij is de heren dubbel. Na een paar setpoints tegen werd de eerste set met 26-24 gewonnen. Daar wordt je niet depressief van! In de tweede set ging het zelfs nog beter. Die werd met 21-13 door Henk en Edward gewonnen. Vanaf 20.00 hadden we er een 2e baan bij. Helaas konden de dames Manon en Jolanda het voorbeeld van de heren niet volgen. Hun dubbel is wel eens betere gegaan en ze verloren met 18-21 en 16-21. Je zou er depressief van worden.
Na de dubbels komen de singles. Edward zorgde voor een positieve noot door met 21-13 en 21-16 te winnen. Manon zat met haar gedachten waarschijnlijk bij de wapenspreuk uit het wapen van de provincie Zeeland: "Luctor et Emergo". Ze worstelde, maar kwam niet boven: 21-11, 12-21, 9-21. Ondertussen bleef Henk er koud onder. Meestal is dat goed, maar Henk neemt dat iets te letterlijk. Terwijl hij zich in het zweet werkt daalt de temperatuur in zijn handen. Dat helpt niet als je tegen de sterkste heer moet spelen. Het resultaat was er dan ook naar: twee keer 10-21. Met een 3-2 achterstand begon Jolanda aan haar single. Met solide spel wist ze de stand weer gelijk te trekken: 21-10, 21-15.
Als je met 3-3 aan de mixen begint kan het nog alle kanten opgaan. Edward en Manon begonnen goed. In zowel de eerste als de tweede set bouwden ze al snel een voorsprong op. Dat was maar goed ook want in beide sets hadden ze moeite om het laatste punt te maken. Resultaat: 21-15, 21-14 winst. Ondertussen was de mix van Henk en Jolanda al afgelopen. De Henk van de single was vervangen door een Henk die heel scherp stond te spelen. Het resultaat was er dan ook na: 21-12, 21-10.Vorige week waren we, door 5 drie-setters, pas om 22.50 klaar. Nu was dat al om 22.00. En weer met winst. Deze keer met 5-3: Venimus, Vidimus, Vicimus! Met de einduitslag is het verslag klaar. Dat en de tweede winst op rij is waarschijnlijk de beste manier om toch niet depressief te worden.

Week 5 woensdag 31-10 BCHarderwijk 6 - Nijkerk BC 2

U kent hem wel, die vervelende mopperkont uit de animatieserie Spongebob Squarepants. Dan heb ik het niet over kleine Plankton of dikke Mevrouw Puff maar over 'moppersmurf' Octo Tentakel. Het vreemde aan Octo is dat hij geen acht tentakels heeft zoals zijn naam doet vermoeden, maar twee armen en vier benen. Waarom je zoiets dan Octo noemt en geen Sexto? Dat laat ik maar in het midden. Iets soortgelijks zien we trouwens bij de maand oktober, want ook hier zit het Latijnse woord octo in de naam. Alleen is het bij ons niet de achtste maand, maar de tiende. Rare jongens die Romeinen, want die hadden er hun gebruik van gemaakt om hun jaar te beginnen op 1 maart, vandaar dat oktober opeens de achtste maand werd. Waar ik wel zeker van ben: het zesde speelde deze avond 'octo' partijtjes tegen Nijkerk. Buitengewoon een interessante wedstrijd, want ook het vijfde seniorenteam en het tweede en derde jeugdteam mogen deze speelweek aan de slag tegen Nijkerk.

De Romeinen, ja leuk he, vereerden hun keizers al als goden. Makkelijk bruggetje naar 31 oktober, want deze dag staat ook redelijk in het teken van godsdienst, al moet je redelijk goed smurfen. Deze wedstrijd stond namelijk eerst op zondag en is verplaatst naar woensdag vanwege geloofsovertuigingen, maar werd bovendien gespeeld tijdens het vrolijke feestje Halloween en op de dag van de Reformatie. Ik smurf alvast uit de doeken dat ik hier niet 95 stellingen ga slaan op een deur over het verloop van deze wedstrijd. Hopelijk dwingt al deze spiritualiteit de vaste opstelling tot een hoger niveau dan de vorige vier verliespartijen. Aan Harderwijk lag het in ieder geval niet vanavond: ze waren keurig op tijd in de zaal aanwezig om zich voor te bereiden. Ze waren nog net niet zen bij het begin van de wedstrijd. Nijkerk moest via de 'Via Harderwicka' nog naar de sporthal toekomen en deed dat aan de late kant want ze kwamen pas rond 19:45 binnendruppelen, gewoon een kwartier te laat. Stiekem had ik dat met hen afgesproken, want dan kon de razende reporter nog een verslag smurfen van de hele wedstrijd :-) .

Edward en Henk, ze klinken nog net niet als een getrouwd stel in de oren bij mij, trapten af in de herendubbel. En dat ging eigenlijk voor het eerst in tijden weer eens echt van harte. De vorige keer werd er, zoals Laura schreef, al redelijk goed gespeeld en dat was deze keer niet anders. 21-16 in de eerste en 21-10 in de tweede voor Harderwijk. Het lijkt wel alsof ze doordeweeks beter spelen in het weekend, dat patroon zie ik althans verschijnen. Manon en Jolanda hadden een zwaardere kluif aan de dames van Nijkerk. De eerste set liep gewoon niet en werd verloren met 14-21. De druk achterin werd opgevoerd en dat leverde ook meer op: een winst van 21-15 in de tweede set. Dat kon natuurlijk nóg beter, maar dat was teveel gevraagd. Gelukkig kwamen ze wel met de overwinning van de baan, onder het toeziend oog van nieuwsgierige recreatieve senioren die uitgesmurft waren.

Meneer Rozendal mocht als eerste het strijdperk weer betreden voor een single. De jeugdtrainer deed dat best aardig en won de eerste set met 21-17. En toen besloot het zesde over te gaan op de term 'Fright Night'. Edward kwam namelijk 20-17 achter in de tweede set, speelde al de setpunten weg van zijn tegenstander en stak de wedstrijd in zijn broekzak met een krappe en knappe 27-25 winst. Chapeau! Geen driesetter, maar daar kwam de rest wel aan toe. Allemaal de eerste set verliezen en de tweede winnen. Wie dan als eerste Eddie de Clown tegenkomt, is de sjaak en mag de wedstrijd komen inleveren. Henk en Jolanda waren inderdaad diegene die Eddie tegenkwamen en met moedig spel helaas net te kort kwamen voor een overwinning. Manon kwam wel door het spookhuis heen en won met 21-14 in de derde.

Tsja, op een bepaald moment sluit het pretpark natuurlijk ook gewoon zijn deuren. Beetje voor beetje werd de zaal leger en werden er al netten opgeruimd: het was al na tienen toen de mixen nog moesten beginnen. Zou er nog tijd zijn om de mixen volledig te kunnen spelen? Met nog een driesetter ben je dan als Harderwijk kansloos want je zou dan moeten opgeven. Gelukkig was er Sandra en de wedstrijd mocht van haar nog wel even wat langer doorgaan dan half elf. Pfieuw, dan kun je tenminste nog eerlijk verliezen. Manon is nog jong en was blijkbaar ook niet moe want met Edward kwam het weer tot een driesetter. Wederom werd de eerste set verloren, maar na wat inbreng van vers bestuurslid Erik (zeg maar meneer Krabs in deze setting) werd de wedstrijd naar Harderwijkse hand gezet. 42-29 in de laatste twee sets. Henk en Jolanda kwamen in de eerste twee sets al tot 42-26 en dat was de bekroning van een echt goed gespeelde mix!

Tijd voor onhandige Patrick (overgewicht, altijd zin in lekker eten..) om de balans op te maken. Ik kwam niet verder dan een 6-2 overwinning voor Harderwijk. Dat waren al meer punten dan ze in de vier voorgaande wedstrijden bij elkaar hadden gesmurft. Tijd om dat eens te vieren aan het einde van de wijnmaand! Dat liet Jolanda zich zeker geen twee keer zeggen, want die houdt zeker van wat wijntjes op zo'n avond. Over november kan ik alleen maar wat weerspreuken vinden, zoals: geeft Allerheiligen (1 november, toen kwamen ze pas thuis) zonneschijn, dan zal het spoedig winter zijn! We zullen zien of dat nog wat wordt. Men kan zich dan weer vermaken met talkshows waarin Wennemars weer verkondigt dat hij hoopt dat er een Elfstedentocht komt. Het enige wat ik kan verkondigen is dat het zesde volgende week alweer te zien is in de Sypel! Komt dat smurfen, met een eventuele late borrel daarna! Overigens nog een leuke statistiek gevonden: er zaten wel 95 karakters gemiddeld in een zin, zie, het lukt altijd!

 

Week 4 donderdag 4-10

Henk, Edward, Jolanda, en Laura reden donderdag avond met goede moet naar het plaatsje Doorn. Om vervolgens om 19.30 uur een wedstrijd te spelen. We kwamen aan in de sporthal een kwartier voor tijd, we konden het gebouw wel in, omdat er mensen judo aan het doen waren, maar de zaal waar wij speelden was donker en leeg. Dan komen de vragen zitten we wel in de goede sporthal? Dus toen we dat toch even voor de zekerheid bekeken hadden, bleken we wel goed te zitten en gingen wij ons omkleden. Toen we de kleedkamer uitkwamen was er ligt, werden er netten opgezet en waren onze tegenstanders er. We liepen warm en de eerste wedstijden konden beginnen.

We begonnen met 2 bubbels te gelijker tijd
de heren dubbel was heel sterk, ze wisten de tegenstanders goed onder druk te zetten, dat maakte dat ze 2x wonnen met 21-11! 1-0

De dames hadden nog niet samen gedubbeld wat het wel moeilijk maakte. Ondanks dat werd de eerste set wel spannend, maar helaas wel verloren met 21-19 de set wist de tegen stander de dames iets beter onder druk te zetten waardoor ze met 21-12 wonnen. 1-1

Daarna 2 singels te gelijker tijd
De eerste heer Edward

Op het eerste gezicht zag het er niet al te best uit. Hij stond met 3-11 achter, maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit, want hij won de eerste set nog met 19-21! Maar helaas wist de tegenstander Edward goed onder druk te zetten, en won hij de 2de en 3de set met 21-14 helaas, dit maakt de stand 1-2

De eerste dame Laura

Voor Laura was het de eerste set ontzettend zoeken, alles ging omhoog, half en naar het midden. Waardoor alles meteen weer terug kwam met een smash. Daardoor is de eerste set met 21-7 verloren. In de 2de set wist Laura de tegenstander beter onder druk te zetten, helaas niet goed genoeg maar de stand werd wel verbeterd met een verlies met 21-17. De stand 1-3

Toen was het tijd voor de andere 2 singels
De tweede heer Henk

Zijn singel ging super goed alleen had Henk last van super koude handen, wat wel leidde onder zijn spel. de 2 heren waren wel gelijk aan elkaar de eerste set verloor Henk met  21-16 en de 2de met 21-12. Echt super jammer maar wel leuke en mooie potjes gezien. De stand hierdoor 1-4

En de laatste singel
de tweede dame Jolanda

In de eerste set heeft Jolanda de tegenstander mooi onder druk gezet, dat leidde tot een mooie winst van de eerste set met 21-14! Maar helaas had de tegen stander het spel van Jolanda door en kon daar mooi op in spelen. Waardoor de tegen stander won met 21-13 en 21-12 super jammer! Stand: 1-5

Dan als laatst de 2 mixen

De mix van Edward en Laura liep niet al te best, veel mooie potjes die net allemaal de verkeerde kant op vielen. Met de stand 21-9 en 21-13 verlies. Stand 1-6

De laatste mis was Henk en Jolanda

Henk had nog steeds last van mijn koude handen die hij had in de singel. Maar ondanks dat toch mooi terug gepakt. Ze wonnen de eerste set met 14-21 en de 2de set met 21-18. Wat de stand op een mooie 2-6 bracht.

Na de wedstijd nog lekker na geborreld en een lekker bittergarnituur werd het weer tijd om naar huis te gaan!

Week 3 Vrijdag 28 september   BC Hoevelaken 1 - BC Harderwijk 6        

Het was pikdonker. Pikkedonker was het in sporthal De Slag in Hoevelaken. Ik suggereerde dat Henk en Edward nu meer kans hadden op de winst in de herendubbel dan mét licht. Na even nadenken knikten ze. We kwamen ook tot de ontdekking dat we gelukkigerwijs uit de herenkleedkamer wandelden. In tegenstelling tot de ingang van de kleedkamer stond bij de uitgang wel voor welke sekse de desbetreffende omkleedruimte was bedoeld. Het was dat er na verloop van tijd 6 heren in zaten; dan lopen de dames vanzelf wel verder. De dames van Harderwijk waren ook in een andere samenstelling dan in de wedstrijden hier voor: deze keer waren Manon en Til beschikbaar. Redelijk tactisch, want dan weet de tegenstander ook niet waar ze überhaupt aan toe is. Henk wist dat voor de wedstrijd ook niet, want "opeens" zat de razende reporter op de achterbank van de Megane.

Laten we dan maar beginnen met die wedstrijd waar iedereen tegenop ziet: de herendubbel van de vijftigers. Vorig jaar al een bron aan wisselend succes en tevens een bron voor smakelijke wedstrijdverslagen. Dit keer had het ook weer veel weg van het 'ouwelullenbadminton' zoals Henk de wedstrijd omschreef na afloop. Dat gold overigens niet voor de tegenpartij want die waren wat jonger en maakten veel minder fouten dan de Harderwijkers. Het bekende spel van Henk en Edward leidde tot 17 punten in de eerste set. Niet onaardig, maar dat kan echt nog wel beter na wat push-ups op de komende trainingen. De tweede set liepen ze meer achter de feiten aan en was het pleit beslecht met 15-21. Ik zeg het maar: we (toenmalig Harderwijk M2) hebben ze niet voor niets uit elkaar gehaald.

Ondertussen waren Manon en Til aan het einde van hun tweede set. De eerste schreven ze met 21-14 op hun naam. Helaas kwam de ervaring van de oudere dames om de hoek kijken en werd het opeens heel spannend: 19-21 verlies in de tweede set. Ga je als redacteur mee, kun je gelijk drie sets tellen in twee dubbels.. Manon en Til boden in de derde set nog wel wat weerstand maar het was niet voldoende voor een wedstrijdpunt. 16-21 werd de beslissende eindstand. Voor hun eerste dubbel samen best redelijk dus.

Edward is dit jaar eerste heer en mocht het spits afbijten. Sommige aanvoerders krijgen het voor elkaar dan juist de "laagste" single te spelen. Blijkbaar is dat niet iedereen gegeven. Het bleek echter geen verkeerde keuze van het zesde team: 21-14 voor Edward in de eerste. Tijdens de wedstrijd kwam ook mevr. Rozendal binnenzetten en onder haar toeziend oog kwam de klad er in bij Edward. 11-21 verlies en de derde was maar ietsje beter met 14-21. Eens gaat het weer lukken Ed. Manon probeerde tegelijkertijd 20 meter verderop dan maar het eerste punt binnen te slepen. De eerste set verliep niet echt naar wens en werd verloren met 12-21. Gelukkig was de tweede spannender, maar zonder gewild resultaat: na wat haasje-overs werd het 21-23 voor Hoevelaken.

Tsja, dan leg je alle druk wel weer op Henk. Dat kan hij op zich wel hebben, maar hij had geen mazzel in de eerste set. Het laatste punt ging via het net en was met 21-18 voor Hoevelaken. Waar de belasting nooit gehalveerd wordt, halveerde Henk zijn punten bijna: 21-10 in de tweede. Hij vond het zelf kwalitatief uitermate teleurstellend. Of ik volgende week donderdagavond vrij had, ja dahaaag. Til begon haar warming-up met een training: hoog achterin serveren. Singelen doet ze namelijk nooit maar nu moest het eigenlijk wel. In het begin ging het behoorlijk gelijk op maar aan het einde stokte het een beetje. Verlies met 15-21. Koppie weer omhoog in het vervolg en spelen maar. Het leek op deze instelling en dat hielp haar tot 19 punten in de tweede set. Net geen derde set eruit gehaald maar wel goed gespeeld!

6-0 achter, maar nog alle kans op minimaal één punt na de mixen. Met die instelling werd er gevochten door de koppels. De instelling kwam ook tot uiting want zowel Henk en Til als Edward en Manon kwamen na twee sets op 1-1 in games. Driesetters kennen ze gelukkig al dus dat moest geen probleem zijn. De scherpte was er wel wat van af maar bij de Hoevelakeners ook. Bijna tegelijk kwamen ze de baan af zonder setwinst: 8-0 verlies. In de auto werd de vorige wedstrijd al misschien wel als een 'lokaal maximum' gezien met de twee wedstrijdpunten. Uw redacteur ter plaatse snapt dat soort wiskunde-stof dus met vragen daarover kan u bij mij terecht. Het is overigens niet zo dat wanneer u de razende reporter in het verslag blijft noemen, hij ook bij elke wedstrijd aanwezig gaat zijn. Dat wordt een beetje te gek, zeker met volle weekenden en een voltijd studie. Je hebt eigenlijk al genoeg aan je eigen team.

U las ook al eerder dat de volgende wedstrijd volgende week donderdag is. Die dag ken ik beter als Dierendag dus ik mag aannemen dat ze de volgende wedstrijd als gretige leeuwen op zoek gaan naar wat punten in Doorn. Ze nodigen u zeker uit tot het toeschouwen van deze wedstrijd maar het is logischer wanneer u Doorn als een doorn in het oog ziet. Dat brengt mij weer bij Koos Alberts met "Zijn het je ogen". Helaas is deze zanger, die al langere tijd in Harderwijk woonde, heengegaan naar de eeuwige jachtvelden (om in termen van Dierendag te blijven). Rust zacht Koos, en voor team 6: rust goed uit voor de volgende wedstrijd. Jullie missen in ieder geval de donderdagtraining.

Week 2    23-9-2018     BC Harderwijk 6 - De Lobbers

De tweede week en de tweede wedstrijd voor ons kersverse team. Dit keer met Jolanda, Gwen, Laura, Edward en Henk. 

Deze week aan mij de eer om het verslag de schrijven. De hoop daarvan af te zijn in een gemengd team met het argument dat dames altijd wel wat nuttigs te melden hebben en mannen maar wat aanzwetsen, werd vriendelijk doch resoluut de grond in geboord. 

Dus omdat we bericht hebben gekregen van juf RInske dat we moeten rouleren en omdat Marc (uit herenteam M2) eerder al (heel onsportief) had laten weten dat hij niet de verslagen van andere teams ging schrijven (en hij was zo lekker op dreef), ben ik deze week jullie razende reporter uit team 6. Overigens is het altijd slim om degene die het minst heeft opgelet het verslag te laten schrijven. Dan blijft het lekker kort. 

Na eerst uitvoerig het verslag van Jolanda bestudeerd te hebben, is hier dan het relaas van onze 2e wedstrijd. Dit keer tegen De Lobbers uit Wageningen en zonder foto’s. 

Edward en Henk moesten er nog meer inkomen dan vorige week. Net toen het begon te lopen was het alweer voorbij. Met een beschamende 4-21, 9-21 hebben wij onze welgemeende excuses voor het gebrek aan tegenstand bij de tegenpartij aangeboden. Die vonden dat echter geen enkel probleem. Moet wel gezegd: de heren waren lekker scherp en zaten er snel bij. Dan helpt het niet als je met zijn tweeën van Harderwijk verwoede pogingen doet de shuttle naar de andere kant van het net te knutselen. 

De dames deden het een stuk beter. Met een daverende 21-14, 21-16 werden de dames uit Wageningen verslagen. Mooi samenspel, geweldige tactiek en veel fantasie van deze reporter en alles viel op zijn plaats. 

Daarna de beurt aan de singelaars. Edward was na de dubbel eindelijk op dreef en het spel ging erg gelijk op. Helaas moest hij toch de winst aan tegenstander Sjors afstaan met 17-21, 16-21. Laura speelde een prima 1e dame in de singel. De punten gingen gelijk op, dan stond Laura voor, dan weer tegenspeelster Lisan. Uiteindelijk ging de winst toch naar Lisan met 18-21, 14-21. 

Vervolgens Henk. Die wist nog aardig tegenstand te bieden na de dubbelmalaise. Tegenspeler Vincent was echter erg snel en wist veel shuttles terug te brengen, wat hem de winst met 19-21, 17-21 opleverde. Dat moet volgende keer beter kunnen. Voor Henk dan, niet voor Vincent :-P

Als laatste single: Jolanda. Die wist in de eerste set toch 16 punten te verzamelen. En dat voor de tweede keer single ooit in een competitie! Tweede set ging wat moeizamer. Tegenspeelster Yasmin wist haar achterin te houden, waardoor het een moeizame 10-21 opleverde. Zoals Jolanda het zelf zegt: er is nog alle ruimte voor groei.

Tot slot de gemengd dubbels. Team Rozendal (Laura en Edward) mocht de eerste mix spelen. Een mooie partij, vooral in de eerste set. Er werd goed geknokt voor de punten. Helaas ook hier verlies met 17-21, 11-21. Als laatste Gwen en Henk. Deze gemengd dubbel liep lekker en ze konden dan ook een punt bijschrijven na een overwinning met 21-14, 21-12. 

Uiteindelijk dus 2-6 met winst voor de Lobbers. Een verdubbeling van het aantal punten t.o.v. wedstrijd 1. Als we zo doorgaan winnen we over 2 weken met 8-0… Hoop doet leven, zullen we maar zeggen. 

Daarna lol en lekkers aan de stamtafel. Maar niet voordat de dames van de Lobbers een fotoshoot van onze eigen mascotte (die dolfijn, je weet wel) met die van hen hadden gehouden (een kreeft… lobster dus… hoe komen ze erop).

 

Eind van deze week naar Hoevelaken. Daarvoor eerst nog maar even wat bijtrainen. Kunnen we denk ik wel gebruiken…

 

Groet, Henk.

week 1   16-9-2018   BADSO 3 - BCHARDERWIJK 6

Vandaag was het dan eindelijk zover: wij mochten starten met onze 1e competitie wedstrijd met ons nieuwe team. Edward, Henk, invaller Sandra en Jolanda gingen naar Soesterberg.

Mooie sporthal en hé, wat gezellig, nog een ander team uit Harderwijk moest ook spelen! Na de kennismaking met onze gezellige tegenstander mochten we met beide dubbels tegelijk beginnen.

Edward en Henk moesten er nog even inkomen, want met 6-21 was de 1e set zo klaar. Dat konden ze natuurlijk niet op zich laten zitten, dus de 2e set werd er serieus tegenstand geboden. Helaas was het net niet genoeg, dus met 17-21 kwamen ze weer de baan af. Hmm, hier had meer in gezeten zeiden de mannen zelf.

Ondertussen hopend natuurlijk dat de dames dan het 1e punt gingen pakken. Maar dat was ijdele hoop… Jolanda en Sandra gingen strijdend ten onder met een schamele 11-21 en 9-21. Eén keer knipperen met je ogen en de partij was weer voorbij.

Nou, geeft niks, dan de pijlen maar richten op de singles. Edward mocht de 1e single spelen tegen Dennis, een sterke tegenstander die vorig jaar nog 1e klasse speelde. Mooi potje om te zien en Edward ging er volledig voor, maar het mocht niet baten: met 11-21 en 14-21 viel toch het punt naar de tegenpartij.

Sandra had een beetje pech: zonder single ervaring mocht zij de 1e single spelen. Noem het maar een opofferingspartij…. Ze had zichzelf als doel gesteld om in ieder geval 5 punten te halen tegen de sterke Tessa en jawel, dat lukte: ze had er zelfs 8. De 2e set ging iets sneller, die eindigde met 4-21.

En toen kwam Henk: wat een potje! Zijn tegenstander had werkelijk élke bal terug, om gek van te worden, maar Henk bleef koelbloedig en pakte dan eindelijk ons 1e punt in 3 sets: 25-23, 19-21, 21-13

Jolanda was er helemaal klaar voor: zij mocht haar 1e single spelen tijdens een competitie. Ze was vastbesloten om flink tegenstand te geven (en ja, eigenlijk ook een punt te pakken….). Supporter en tijdelijk coach Jennifer zat bij haar op de bank goede tips te geven. Helaas net niet gelukt: met 17-21 en 24-26 (!) kreeg ze het nét niet voor elkaar.

Toen nog 2 mixen te gaan natuurlijk. Helaas wonnen we deze ook niet, ondanks de kans die Henk en Jolanda stiekem toch wel hadden…..

Dat betekende dus een stand van 1-7 voor ons team. Weer een ervaring rijker zijn we toen maar de kantine ingedoken en hebben we er nog een gezellige 3e helft van gemaakt.

Groet Jolanda