U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.


  

 


 


  

Competitieverslagen van het zesde seniorenteam

 

Week 8, of is het nou 9? Woensdag 28-11, BCH 6 - BADSO

 

Bij het voortdurend gemis aan een razende reporter of smurf met rapporterende kwaliteiten, zit er weinig anders op dan te rouleren met het verslag. En ja, dan kom je aan de beurt en mag je weer een verslag maken. Was van te voren weer niet aangekondigd natuurlijk, maar met de grote duim komen we een heel eind. 

Na even gezocht te hebben op toernooi.nl blijkt het ronde 8 te zijn. Gelukkig maar, want ik zou er bijna van in de war raken. De week ervoor werd er niet gespeeld. Althans, niet door ons team. Nu moet ik zeggen dat we inmiddels zoveel omgesmurft hebben (is-ie weer, die smurf) dat we de speelweek misschien beter weg kunnen laten uit het verslag. 

Wat we niet weg kunnen laten uit het verslag, maar liever wel zouden doen, is de herendubbel waarmee aangevangen werd. Vol goede moed begonnen Edward en Henk aan iets wat daarvoor door moest gaan. Op zich waren de ingrediënten wel aanwezig. Er waren 4 heren, 4 rackets, een veld, een net en een shuttle. Daar was dan ook wel alles mee gezegd. Beide heren van BCH, en zelfs de tegenstanders, waren het over eens dat we er nog wel een keer een naam voor verzinnen, maar dat van een ‘herendubbel’ nauwelijks sprake kon zijn. Gelukkig is er een website voor: www.watbenjedan.nl. Die vat het spel van Edward en Henk in de herendubbel kort en krachtig samen. 

Of zoals in een vorig verslag al voorzichtig naar voren kwam: om depressief van te worden. ’Strikje erom en weggeven’, om met de woorden van Allard (Mannen 2) te spreken. 

Ze verloren de pot dan ook makkelijk met 11-21, 10-21. We hebben maar niks tegen Rinske verteld. We zagen al een training met minimaal 50x opdrukken en een half uur ‘planken’ aankomen. 

Gelukkig ging het bij de damesdubbel al een stuk beter. Die wisten er toch een mooie 14-21, 19-21 van te maken. Het had zo maar een driesetter kunnen worden. Helaas voor de dames was het team van BADSO uit Soesterberg net iets te sterk. 

En zo begon Edward aan zijn singlepartij. Onder toezicht van teller en coach Jennifer ging het enkelspel al een heel stuk beter dan de dubbel. Toch verloor Edward de eerste set (15-21). De tips van dochter Jennifer wierpen gelijk vruchten af in de tweede set. Edward wist de stand om te draaien naar 21-15 in eigen voordeel. Helaas blijkt de werking van de tips een uiterlijke houdbaarheid te hebben en ging de derde set naar BADSO (21-15). Er zaten blijkbaar niet meer getallen in deze singlepartij dan 21 en 15. Naar een relatie daartussen wordt nog gezocht. Beste tot nog toe geldende verklaring: puur toeval. 

Vervolgens begon Manon aan haar single. Nog enigszins uitpuffend van de damesdubbel zette ze ook hier weer alles op alles om winst binnen te halen tegen sterke eerste dame Tessa van BADSO. Die bleek toch te sterk en Manon moest haar met 11-21 en 9-21 voor laten gaan. 

En toen mocht Henk. Toch een beetje het ongeleide projectiel qua spel. Zo gaat-ie lekker en dan toch ook weer niet. Gelukkig liep het dit keer wat beter, hoewel het een echt nek-aan-nek race met tegenspeler Herbert was. Eerste set 21-19. Tweede 23-21, waarbij het net zo goed andersom had kunnen zijn. Gelukkig voor Henk ging op 20-19 een kort geplaatste shuttle net in, in plaats van over het net. Winst van Henk dus in de heren enkel. Dat was weer even geleden dus werd ook wel weer eens tijd. 

Als laatste singlepartij was inmiddels ook Jolanda aangetreden. En die speelde een GE-WEL-DI-GE partij. Knokkend voor elk punt, mooi gelijk op en dan gewoon twee keer met 21-19 de partij pakken. Gewoon GE-WEL-DIG. 

Had ik al gezegd hoe GE-WEL-DIG Jolanda deze partij naar zich toe trok? Nou, bij deze dan. 

Als laatste de mixpartijen, of gemengd dubbel - zo u wilt. Deze werden tegelijk gespeeld en dan heb je als verslaggever

toch een uitdaging om te vertellen hoe de partij naast je verlopen is. Uit de stand bleek 8-21, 16-21. Klinkt als op gang komen. Als het over 5 sets was gegaan hadden Manon en Edward ‘m gewonnen. Kwestie van de stijgende lijn vinden. 

Had ik overigens al gezegd hoe GE-WEL-DIG de single van Jolanda was. Mocht je het gemist hebben… even teruglezen. 

Bij Jolanda en Henk ging de eerste set gelijk op. Met een beetje pech ging de partij echter naar BADSO met 20-22. En in de tweede set was de mix-magie even zoek. Als je qua sterkte dicht bij je opponent zit en zo gelijk op gaat moet je niet ineens 5 punten laten liggen. Dat is dan lastig inhalen en is dan ook niet gelukt. Helaas ging ook deze partij naar BADSO (17-21). 

En dat allemaal tegen de nummer 1. Alsof dat een smoes zou kunnen zijn om niet te winnen. Aan Jolanda heeft het niet gelegen. Die was lekker op dreef, vooral na die GE-WEL-DI-GE singlepartij. 

De laatste set was aan de bar. Die was weer gewoon gezellig, leuk en lekker. 

Volgende keer mogen we naar Wageningen. Je weet het misschien nog wel, die van die kreeft (zie verslag week 2). Als tegengas begrijp ik dat onze mascotte mee gaat. Je weet wel, die dolfijn. Het beest schijnt Maxi te heten. Hoe komen ze erop? Enige invloed vanuit de TC sluiten we niet uit bij de verkiezing van de naam. Wie noemt zijn dolfijn nu Maxi? Ik bedoel: heeft IEMAND een dolfijn thuis die Maxi heet? Nou, ik niet dus. Laten we hopen dat Maxi ons dan aan Maxi-maal resultaat weet te helpen. Dat zou, net als de single van Jolanda deze keer, … GE-WEL-DIG zijn. 

Week 7 donderdag  15-11 Ban 6 – BCH 6

Geen training voor team 6 op de donderdagavond. Wij waren bij een trainingsavond bij BAN in Amersfoort. Uiteraard niet om mee te trainen, maar voor een wedstrijd. Het team bestond uit een nieuwe samenstelling, namelijk Edward, Henk, Laura en Manon. We moesten maar snel beginnen volgens één van de aanwezigen, want we hadden de baan niet de hele avond ter beschikking. Een déjà vu momentje naar twee weken geleden bij onze thuiswedstrijd. Dat wilden we onze tegenstander besparen, dus we zijn snel van start gegaan. De dubbels werden tegelijkertijd gespeeld. De heren gingen de verlenging in voor een derde set, maar helaas verloren zij deze met 21-16. De dames verloren de wedstrijd in twee sets. Ook in de singles was BAN te sterk en dat maakte de stand 6-0. Alle hoop was gevestigd op de mixen, maar de tegenstander had besloten om er met de volledige winst vandoor te gaan. We kunnen analyseren en ingaan op details, maar dat maakt de stand helaas niet mooier. Met 8-0 verlies gingen we de derde helft in. Die verdient wel even de aandacht. Geen barkrukken, lekkere bank of stoelen gezellig rond een tafel. Nee, in de inmiddels lege sporthal langs de kant kregen we een plakje cake en koffie.. Nou ja vooruit, frisdrank uit een kartonnen bekertje. Een soort staande receptie. Weer een ervaring rijker. De avond vloog voorbij, net als dit wedstrijdverslag en eigenlijk het hele seizoen, want de eerste helft van het seizoen zit er alweer op. Tijd voor een tussenstand. Een vijfde plek van de acht. Team 6 heeft nu twee weken rust om daarna met frisse moed de tweede helft in te gaan. 

 

Week 6 woensdag BCHarderwijk 6 - Irene 3

Depressief. Je zou er depressief van worden. Ik heb het niet over het weer. Dat was goed. Die ene regenbui was aan het eind van de middag. Het was droog en, zeker voor de eerste week van november, niet koud. Prima weer dus om op de fiets naar de sporthal te fietsen voor een nieuwe wedstrijd. Nee, het is dus niet het weer waar je depressief van zou worden. Het is het niveau van de wedstrijdverslagen. Je ontkomt er niet aan. Er zijn krachten binnen de vereniging die het zeer op prijs stellen dat je een verslag schrijf. Ja, een vlog mag ook, maar dat is een stap te ver. Dat willen wij de argeloze, goedbedoelende supporter niet aandoen. Een verslag lezen, ja ze zijn er die dat doen, is al erg genoeg. Maar goed, zonder vaste razende reporter, ben je een keer de klos. En na de hapjes en drankjes na afloop van de wedstrijd zei ik in een vlaag van verstandsverbijstering dat ik dat wel zou doen. Je zou er depressief van worden.
Maar goed, het niveau van de verslagen. Het probleem is dat de lat steeds hoger gelegd wordt. We willen onze trouwe lezers niet teleur stellen. Als een verslag niet aan de kwaliteitsstandaarden voldoet zouden ze zomaar kunnen afhaken. Je zou er depressief van worden. Het gaan vooral om de formulering en de algemene kennis. Met de spelling helpt de computer, maar met mooi volzinnen en algemene kennis, zucht ... Spongebob en de smurfen ken ik nog wel, maar als het over Latijn en de Reformatie gaat. En "Rare jongen die Romeinen", komt dat niet uit Asterix en Obelix? Je zou er depressief van worden. Nu weet ik dat er bloemenwinkels zijn die "Carpe diem" heten. Dat schijnt latijn te zijn "voor pluk de dag". Ik kan mij voorstellen dat je bloemen plukt, maar de dag? Rare jongen die Romeinen. Ook bekent is de uitspraak van Julius Caesar: "veni, vidi, vici", ik kwam, ik zag, ik overwon. Als je weet dat het uitgesproken wordt als "weenie, wiedie, wiekie", is het dan nog steeds leuk? Je zou er depressief van worden.
Na al deze overdenkingen beginnen we toch maar aan de wedstrijd. We begonnen om 19.30 op 1 baan omdat de jeugd nog in groten getale aan het trainen was. Vorige week, toen wij ook een wedstrijd hadden, was de opkomst van groep 2, waar ik training aan geef, beperkt tot 4. Blijkbaar heeft mijn assistent, de razende reporter, het vorige week uitsteken gedaan: deze week waren het er ineens 10! Je zou er depressief van worden.
De eerste partij is de heren dubbel. Na een paar setpoints tegen werd de eerste set met 26-24 gewonnen. Daar wordt je niet depressief van! In de tweede set ging het zelfs nog beter. Die werd met 21-13 door Henk en Edward gewonnen. Vanaf 20.00 hadden we er een 2e baan bij. Helaas konden de dames Manon en Jolanda het voorbeeld van de heren niet volgen. Hun dubbel is wel eens betere gegaan en ze verloren met 18-21 en 16-21. Je zou er depressief van worden.
Na de dubbels komen de singles. Edward zorgde voor een positieve noot door met 21-13 en 21-16 te winnen. Manon zat met haar gedachten waarschijnlijk bij de wapenspreuk uit het wapen van de provincie Zeeland: "Luctor et Emergo". Ze worstelde, maar kwam niet boven: 21-11, 12-21, 9-21. Ondertussen bleef Henk er koud onder. Meestal is dat goed, maar Henk neemt dat iets te letterlijk. Terwijl hij zich in het zweet werkt daalt de temperatuur in zijn handen. Dat helpt niet als je tegen de sterkste heer moet spelen. Het resultaat was er dan ook naar: twee keer 10-21. Met een 3-2 achterstand begon Jolanda aan haar single. Met solide spel wist ze de stand weer gelijk te trekken: 21-10, 21-15.
Als je met 3-3 aan de mixen begint kan het nog alle kanten opgaan. Edward en Manon begonnen goed. In zowel de eerste als de tweede set bouwden ze al snel een voorsprong op. Dat was maar goed ook want in beide sets hadden ze moeite om het laatste punt te maken. Resultaat: 21-15, 21-14 winst. Ondertussen was de mix van Henk en Jolanda al afgelopen. De Henk van de single was vervangen door een Henk die heel scherp stond te spelen. Het resultaat was er dan ook na: 21-12, 21-10.Vorige week waren we, door 5 drie-setters, pas om 22.50 klaar. Nu was dat al om 22.00. En weer met winst. Deze keer met 5-3: Venimus, Vidimus, Vicimus! Met de einduitslag is het verslag klaar. Dat en de tweede winst op rij is waarschijnlijk de beste manier om toch niet depressief te worden.

Week 5 woensdag 31-10 BCHarderwijk 6 - Nijkerk BC 2

U kent hem wel, die vervelende mopperkont uit de animatieserie Spongebob Squarepants. Dan heb ik het niet over kleine Plankton of dikke Mevrouw Puff maar over 'moppersmurf' Octo Tentakel. Het vreemde aan Octo is dat hij geen acht tentakels heeft zoals zijn naam doet vermoeden, maar twee armen en vier benen. Waarom je zoiets dan Octo noemt en geen Sexto? Dat laat ik maar in het midden. Iets soortgelijks zien we trouwens bij de maand oktober, want ook hier zit het Latijnse woord octo in de naam. Alleen is het bij ons niet de achtste maand, maar de tiende. Rare jongens die Romeinen, want die hadden er hun gebruik van gemaakt om hun jaar te beginnen op 1 maart, vandaar dat oktober opeens de achtste maand werd. Waar ik wel zeker van ben: het zesde speelde deze avond 'octo' partijtjes tegen Nijkerk. Buitengewoon een interessante wedstrijd, want ook het vijfde seniorenteam en het tweede en derde jeugdteam mogen deze speelweek aan de slag tegen Nijkerk.

De Romeinen, ja leuk he, vereerden hun keizers al als goden. Makkelijk bruggetje naar 31 oktober, want deze dag staat ook redelijk in het teken van godsdienst, al moet je redelijk goed smurfen. Deze wedstrijd stond namelijk eerst op zondag en is verplaatst naar woensdag vanwege geloofsovertuigingen, maar werd bovendien gespeeld tijdens het vrolijke feestje Halloween en op de dag van de Reformatie. Ik smurf alvast uit de doeken dat ik hier niet 95 stellingen ga slaan op een deur over het verloop van deze wedstrijd. Hopelijk dwingt al deze spiritualiteit de vaste opstelling tot een hoger niveau dan de vorige vier verliespartijen. Aan Harderwijk lag het in ieder geval niet vanavond: ze waren keurig op tijd in de zaal aanwezig om zich voor te bereiden. Ze waren nog net niet zen bij het begin van de wedstrijd. Nijkerk moest via de 'Via Harderwicka' nog naar de sporthal toekomen en deed dat aan de late kant want ze kwamen pas rond 19:45 binnendruppelen, gewoon een kwartier te laat. Stiekem had ik dat met hen afgesproken, want dan kon de razende reporter nog een verslag smurfen van de hele wedstrijd :-) .

Edward en Henk, ze klinken nog net niet als een getrouwd stel in de oren bij mij, trapten af in de herendubbel. En dat ging eigenlijk voor het eerst in tijden weer eens echt van harte. De vorige keer werd er, zoals Laura schreef, al redelijk goed gespeeld en dat was deze keer niet anders. 21-16 in de eerste en 21-10 in de tweede voor Harderwijk. Het lijkt wel alsof ze doordeweeks beter spelen in het weekend, dat patroon zie ik althans verschijnen. Manon en Jolanda hadden een zwaardere kluif aan de dames van Nijkerk. De eerste set liep gewoon niet en werd verloren met 14-21. De druk achterin werd opgevoerd en dat leverde ook meer op: een winst van 21-15 in de tweede set. Dat kon natuurlijk nóg beter, maar dat was teveel gevraagd. Gelukkig kwamen ze wel met de overwinning van de baan, onder het toeziend oog van nieuwsgierige recreatieve senioren die uitgesmurft waren.

Meneer Rozendal mocht als eerste het strijdperk weer betreden voor een single. De jeugdtrainer deed dat best aardig en won de eerste set met 21-17. En toen besloot het zesde over te gaan op de term 'Fright Night'. Edward kwam namelijk 20-17 achter in de tweede set, speelde al de setpunten weg van zijn tegenstander en stak de wedstrijd in zijn broekzak met een krappe en knappe 27-25 winst. Chapeau! Geen driesetter, maar daar kwam de rest wel aan toe. Allemaal de eerste set verliezen en de tweede winnen. Wie dan als eerste Eddie de Clown tegenkomt, is de sjaak en mag de wedstrijd komen inleveren. Henk en Jolanda waren inderdaad diegene die Eddie tegenkwamen en met moedig spel helaas net te kort kwamen voor een overwinning. Manon kwam wel door het spookhuis heen en won met 21-14 in de derde.

Tsja, op een bepaald moment sluit het pretpark natuurlijk ook gewoon zijn deuren. Beetje voor beetje werd de zaal leger en werden er al netten opgeruimd: het was al na tienen toen de mixen nog moesten beginnen. Zou er nog tijd zijn om de mixen volledig te kunnen spelen? Met nog een driesetter ben je dan als Harderwijk kansloos want je zou dan moeten opgeven. Gelukkig was er Sandra en de wedstrijd mocht van haar nog wel even wat langer doorgaan dan half elf. Pfieuw, dan kun je tenminste nog eerlijk verliezen. Manon is nog jong en was blijkbaar ook niet moe want met Edward kwam het weer tot een driesetter. Wederom werd de eerste set verloren, maar na wat inbreng van vers bestuurslid Erik (zeg maar meneer Krabs in deze setting) werd de wedstrijd naar Harderwijkse hand gezet. 42-29 in de laatste twee sets. Henk en Jolanda kwamen in de eerste twee sets al tot 42-26 en dat was de bekroning van een echt goed gespeelde mix!

Tijd voor onhandige Patrick (overgewicht, altijd zin in lekker eten..) om de balans op te maken. Ik kwam niet verder dan een 6-2 overwinning voor Harderwijk. Dat waren al meer punten dan ze in de vier voorgaande wedstrijden bij elkaar hadden gesmurft. Tijd om dat eens te vieren aan het einde van de wijnmaand! Dat liet Jolanda zich zeker geen twee keer zeggen, want die houdt zeker van wat wijntjes op zo'n avond. Over november kan ik alleen maar wat weerspreuken vinden, zoals: geeft Allerheiligen (1 november, toen kwamen ze pas thuis) zonneschijn, dan zal het spoedig winter zijn! We zullen zien of dat nog wat wordt. Men kan zich dan weer vermaken met talkshows waarin Wennemars weer verkondigt dat hij hoopt dat er een Elfstedentocht komt. Het enige wat ik kan verkondigen is dat het zesde volgende week alweer te zien is in de Sypel! Komt dat smurfen, met een eventuele late borrel daarna! Overigens nog een leuke statistiek gevonden: er zaten wel 95 karakters gemiddeld in een zin, zie, het lukt altijd!

 

Week 4 donderdag 4-10

Henk, Edward, Jolanda, en Laura reden donderdag avond met goede moet naar het plaatsje Doorn. Om vervolgens om 19.30 uur een wedstrijd te spelen. We kwamen aan in de sporthal een kwartier voor tijd, we konden het gebouw wel in, omdat er mensen judo aan het doen waren, maar de zaal waar wij speelden was donker en leeg. Dan komen de vragen zitten we wel in de goede sporthal? Dus toen we dat toch even voor de zekerheid bekeken hadden, bleken we wel goed te zitten en gingen wij ons omkleden. Toen we de kleedkamer uitkwamen was er ligt, werden er netten opgezet en waren onze tegenstanders er. We liepen warm en de eerste wedstijden konden beginnen.

We begonnen met 2 bubbels te gelijker tijd
de heren dubbel was heel sterk, ze wisten de tegenstanders goed onder druk te zetten, dat maakte dat ze 2x wonnen met 21-11! 1-0

De dames hadden nog niet samen gedubbeld wat het wel moeilijk maakte. Ondanks dat werd de eerste set wel spannend, maar helaas wel verloren met 21-19 de set wist de tegen stander de dames iets beter onder druk te zetten waardoor ze met 21-12 wonnen. 1-1

Daarna 2 singels te gelijker tijd
De eerste heer Edward

Op het eerste gezicht zag het er niet al te best uit. Hij stond met 3-11 achter, maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit, want hij won de eerste set nog met 19-21! Maar helaas wist de tegenstander Edward goed onder druk te zetten, en won hij de 2de en 3de set met 21-14 helaas, dit maakt de stand 1-2

De eerste dame Laura

Voor Laura was het de eerste set ontzettend zoeken, alles ging omhoog, half en naar het midden. Waardoor alles meteen weer terug kwam met een smash. Daardoor is de eerste set met 21-7 verloren. In de 2de set wist Laura de tegenstander beter onder druk te zetten, helaas niet goed genoeg maar de stand werd wel verbeterd met een verlies met 21-17. De stand 1-3

Toen was het tijd voor de andere 2 singels
De tweede heer Henk

Zijn singel ging super goed alleen had Henk last van super koude handen, wat wel leidde onder zijn spel. de 2 heren waren wel gelijk aan elkaar de eerste set verloor Henk met  21-16 en de 2de met 21-12. Echt super jammer maar wel leuke en mooie potjes gezien. De stand hierdoor 1-4

En de laatste singel
de tweede dame Jolanda

In de eerste set heeft Jolanda de tegenstander mooi onder druk gezet, dat leidde tot een mooie winst van de eerste set met 21-14! Maar helaas had de tegen stander het spel van Jolanda door en kon daar mooi op in spelen. Waardoor de tegen stander won met 21-13 en 21-12 super jammer! Stand: 1-5

Dan als laatst de 2 mixen

De mix van Edward en Laura liep niet al te best, veel mooie potjes die net allemaal de verkeerde kant op vielen. Met de stand 21-9 en 21-13 verlies. Stand 1-6

De laatste mis was Henk en Jolanda

Henk had nog steeds last van mijn koude handen die hij had in de singel. Maar ondanks dat toch mooi terug gepakt. Ze wonnen de eerste set met 14-21 en de 2de set met 21-18. Wat de stand op een mooie 2-6 bracht.

Na de wedstijd nog lekker na geborreld en een lekker bittergarnituur werd het weer tijd om naar huis te gaan!

Week 3 Vrijdag 28 september   BC Hoevelaken 1 - BC Harderwijk 6        

Het was pikdonker. Pikkedonker was het in sporthal De Slag in Hoevelaken. Ik suggereerde dat Henk en Edward nu meer kans hadden op de winst in de herendubbel dan mét licht. Na even nadenken knikten ze. We kwamen ook tot de ontdekking dat we gelukkigerwijs uit de herenkleedkamer wandelden. In tegenstelling tot de ingang van de kleedkamer stond bij de uitgang wel voor welke sekse de desbetreffende omkleedruimte was bedoeld. Het was dat er na verloop van tijd 6 heren in zaten; dan lopen de dames vanzelf wel verder. De dames van Harderwijk waren ook in een andere samenstelling dan in de wedstrijden hier voor: deze keer waren Manon en Til beschikbaar. Redelijk tactisch, want dan weet de tegenstander ook niet waar ze überhaupt aan toe is. Henk wist dat voor de wedstrijd ook niet, want "opeens" zat de razende reporter op de achterbank van de Megane.

Laten we dan maar beginnen met die wedstrijd waar iedereen tegenop ziet: de herendubbel van de vijftigers. Vorig jaar al een bron aan wisselend succes en tevens een bron voor smakelijke wedstrijdverslagen. Dit keer had het ook weer veel weg van het 'ouwelullenbadminton' zoals Henk de wedstrijd omschreef na afloop. Dat gold overigens niet voor de tegenpartij want die waren wat jonger en maakten veel minder fouten dan de Harderwijkers. Het bekende spel van Henk en Edward leidde tot 17 punten in de eerste set. Niet onaardig, maar dat kan echt nog wel beter na wat push-ups op de komende trainingen. De tweede set liepen ze meer achter de feiten aan en was het pleit beslecht met 15-21. Ik zeg het maar: we (toenmalig Harderwijk M2) hebben ze niet voor niets uit elkaar gehaald.

Ondertussen waren Manon en Til aan het einde van hun tweede set. De eerste schreven ze met 21-14 op hun naam. Helaas kwam de ervaring van de oudere dames om de hoek kijken en werd het opeens heel spannend: 19-21 verlies in de tweede set. Ga je als redacteur mee, kun je gelijk drie sets tellen in twee dubbels.. Manon en Til boden in de derde set nog wel wat weerstand maar het was niet voldoende voor een wedstrijdpunt. 16-21 werd de beslissende eindstand. Voor hun eerste dubbel samen best redelijk dus.

Edward is dit jaar eerste heer en mocht het spits afbijten. Sommige aanvoerders krijgen het voor elkaar dan juist de "laagste" single te spelen. Blijkbaar is dat niet iedereen gegeven. Het bleek echter geen verkeerde keuze van het zesde team: 21-14 voor Edward in de eerste. Tijdens de wedstrijd kwam ook mevr. Rozendal binnenzetten en onder haar toeziend oog kwam de klad er in bij Edward. 11-21 verlies en de derde was maar ietsje beter met 14-21. Eens gaat het weer lukken Ed. Manon probeerde tegelijkertijd 20 meter verderop dan maar het eerste punt binnen te slepen. De eerste set verliep niet echt naar wens en werd verloren met 12-21. Gelukkig was de tweede spannender, maar zonder gewild resultaat: na wat haasje-overs werd het 21-23 voor Hoevelaken.

Tsja, dan leg je alle druk wel weer op Henk. Dat kan hij op zich wel hebben, maar hij had geen mazzel in de eerste set. Het laatste punt ging via het net en was met 21-18 voor Hoevelaken. Waar de belasting nooit gehalveerd wordt, halveerde Henk zijn punten bijna: 21-10 in de tweede. Hij vond het zelf kwalitatief uitermate teleurstellend. Of ik volgende week donderdagavond vrij had, ja dahaaag. Til begon haar warming-up met een training: hoog achterin serveren. Singelen doet ze namelijk nooit maar nu moest het eigenlijk wel. In het begin ging het behoorlijk gelijk op maar aan het einde stokte het een beetje. Verlies met 15-21. Koppie weer omhoog in het vervolg en spelen maar. Het leek op deze instelling en dat hielp haar tot 19 punten in de tweede set. Net geen derde set eruit gehaald maar wel goed gespeeld!

6-0 achter, maar nog alle kans op minimaal één punt na de mixen. Met die instelling werd er gevochten door de koppels. De instelling kwam ook tot uiting want zowel Henk en Til als Edward en Manon kwamen na twee sets op 1-1 in games. Driesetters kennen ze gelukkig al dus dat moest geen probleem zijn. De scherpte was er wel wat van af maar bij de Hoevelakeners ook. Bijna tegelijk kwamen ze de baan af zonder setwinst: 8-0 verlies. In de auto werd de vorige wedstrijd al misschien wel als een 'lokaal maximum' gezien met de twee wedstrijdpunten. Uw redacteur ter plaatse snapt dat soort wiskunde-stof dus met vragen daarover kan u bij mij terecht. Het is overigens niet zo dat wanneer u de razende reporter in het verslag blijft noemen, hij ook bij elke wedstrijd aanwezig gaat zijn. Dat wordt een beetje te gek, zeker met volle weekenden en een voltijd studie. Je hebt eigenlijk al genoeg aan je eigen team.

U las ook al eerder dat de volgende wedstrijd volgende week donderdag is. Die dag ken ik beter als Dierendag dus ik mag aannemen dat ze de volgende wedstrijd als gretige leeuwen op zoek gaan naar wat punten in Doorn. Ze nodigen u zeker uit tot het toeschouwen van deze wedstrijd maar het is logischer wanneer u Doorn als een doorn in het oog ziet. Dat brengt mij weer bij Koos Alberts met "Zijn het je ogen". Helaas is deze zanger, die al langere tijd in Harderwijk woonde, heengegaan naar de eeuwige jachtvelden (om in termen van Dierendag te blijven). Rust zacht Koos, en voor team 6: rust goed uit voor de volgende wedstrijd. Jullie missen in ieder geval de donderdagtraining.

Week 2    23-9-2018     BC Harderwijk 6 - De Lobbers

De tweede week en de tweede wedstrijd voor ons kersverse team. Dit keer met Jolanda, Gwen, Laura, Edward en Henk. 

Deze week aan mij de eer om het verslag de schrijven. De hoop daarvan af te zijn in een gemengd team met het argument dat dames altijd wel wat nuttigs te melden hebben en mannen maar wat aanzwetsen, werd vriendelijk doch resoluut de grond in geboord. 

Dus omdat we bericht hebben gekregen van juf RInske dat we moeten rouleren en omdat Marc (uit herenteam M2) eerder al (heel onsportief) had laten weten dat hij niet de verslagen van andere teams ging schrijven (en hij was zo lekker op dreef), ben ik deze week jullie razende reporter uit team 6. Overigens is het altijd slim om degene die het minst heeft opgelet het verslag te laten schrijven. Dan blijft het lekker kort. 

Na eerst uitvoerig het verslag van Jolanda bestudeerd te hebben, is hier dan het relaas van onze 2e wedstrijd. Dit keer tegen De Lobbers uit Wageningen en zonder foto’s. 

Edward en Henk moesten er nog meer inkomen dan vorige week. Net toen het begon te lopen was het alweer voorbij. Met een beschamende 4-21, 9-21 hebben wij onze welgemeende excuses voor het gebrek aan tegenstand bij de tegenpartij aangeboden. Die vonden dat echter geen enkel probleem. Moet wel gezegd: de heren waren lekker scherp en zaten er snel bij. Dan helpt het niet als je met zijn tweeën van Harderwijk verwoede pogingen doet de shuttle naar de andere kant van het net te knutselen. 

De dames deden het een stuk beter. Met een daverende 21-14, 21-16 werden de dames uit Wageningen verslagen. Mooi samenspel, geweldige tactiek en veel fantasie van deze reporter en alles viel op zijn plaats. 

Daarna de beurt aan de singelaars. Edward was na de dubbel eindelijk op dreef en het spel ging erg gelijk op. Helaas moest hij toch de winst aan tegenstander Sjors afstaan met 17-21, 16-21. Laura speelde een prima 1e dame in de singel. De punten gingen gelijk op, dan stond Laura voor, dan weer tegenspeelster Lisan. Uiteindelijk ging de winst toch naar Lisan met 18-21, 14-21. 

Vervolgens Henk. Die wist nog aardig tegenstand te bieden na de dubbelmalaise. Tegenspeler Vincent was echter erg snel en wist veel shuttles terug te brengen, wat hem de winst met 19-21, 17-21 opleverde. Dat moet volgende keer beter kunnen. Voor Henk dan, niet voor Vincent :-P

Als laatste single: Jolanda. Die wist in de eerste set toch 16 punten te verzamelen. En dat voor de tweede keer single ooit in een competitie! Tweede set ging wat moeizamer. Tegenspeelster Yasmin wist haar achterin te houden, waardoor het een moeizame 10-21 opleverde. Zoals Jolanda het zelf zegt: er is nog alle ruimte voor groei.

Tot slot de gemengd dubbels. Team Rozendal (Laura en Edward) mocht de eerste mix spelen. Een mooie partij, vooral in de eerste set. Er werd goed geknokt voor de punten. Helaas ook hier verlies met 17-21, 11-21. Als laatste Gwen en Henk. Deze gemengd dubbel liep lekker en ze konden dan ook een punt bijschrijven na een overwinning met 21-14, 21-12. 

Uiteindelijk dus 2-6 met winst voor de Lobbers. Een verdubbeling van het aantal punten t.o.v. wedstrijd 1. Als we zo doorgaan winnen we over 2 weken met 8-0… Hoop doet leven, zullen we maar zeggen. 

Daarna lol en lekkers aan de stamtafel. Maar niet voordat de dames van de Lobbers een fotoshoot van onze eigen mascotte (die dolfijn, je weet wel) met die van hen hadden gehouden (een kreeft… lobster dus… hoe komen ze erop).

 

Eind van deze week naar Hoevelaken. Daarvoor eerst nog maar even wat bijtrainen. Kunnen we denk ik wel gebruiken…

 

Groet, Henk.

week 1   16-9-2018   BADSO 3 - BCHARDERWIJK 6

Vandaag was het dan eindelijk zover: wij mochten starten met onze 1e competitie wedstrijd met ons nieuwe team. Edward, Henk, invaller Sandra en Jolanda gingen naar Soesterberg.

Mooie sporthal en hé, wat gezellig, nog een ander team uit Harderwijk moest ook spelen! Na de kennismaking met onze gezellige tegenstander mochten we met beide dubbels tegelijk beginnen.

Edward en Henk moesten er nog even inkomen, want met 6-21 was de 1e set zo klaar. Dat konden ze natuurlijk niet op zich laten zitten, dus de 2e set werd er serieus tegenstand geboden. Helaas was het net niet genoeg, dus met 17-21 kwamen ze weer de baan af. Hmm, hier had meer in gezeten zeiden de mannen zelf.

Ondertussen hopend natuurlijk dat de dames dan het 1e punt gingen pakken. Maar dat was ijdele hoop… Jolanda en Sandra gingen strijdend ten onder met een schamele 11-21 en 9-21. Eén keer knipperen met je ogen en de partij was weer voorbij.

Nou, geeft niks, dan de pijlen maar richten op de singles. Edward mocht de 1e single spelen tegen Dennis, een sterke tegenstander die vorig jaar nog 1e klasse speelde. Mooi potje om te zien en Edward ging er volledig voor, maar het mocht niet baten: met 11-21 en 14-21 viel toch het punt naar de tegenpartij.

Sandra had een beetje pech: zonder single ervaring mocht zij de 1e single spelen. Noem het maar een opofferingspartij…. Ze had zichzelf als doel gesteld om in ieder geval 5 punten te halen tegen de sterke Tessa en jawel, dat lukte: ze had er zelfs 8. De 2e set ging iets sneller, die eindigde met 4-21.

En toen kwam Henk: wat een potje! Zijn tegenstander had werkelijk élke bal terug, om gek van te worden, maar Henk bleef koelbloedig en pakte dan eindelijk ons 1e punt in 3 sets: 25-23, 19-21, 21-13

Jolanda was er helemaal klaar voor: zij mocht haar 1e single spelen tijdens een competitie. Ze was vastbesloten om flink tegenstand te geven (en ja, eigenlijk ook een punt te pakken….). Supporter en tijdelijk coach Jennifer zat bij haar op de bank goede tips te geven. Helaas net niet gelukt: met 17-21 en 24-26 (!) kreeg ze het nét niet voor elkaar.

Toen nog 2 mixen te gaan natuurlijk. Helaas wonnen we deze ook niet, ondanks de kans die Henk en Jolanda stiekem toch wel hadden…..

Dat betekende dus een stand van 1-7 voor ons team. Weer een ervaring rijker zijn we toen maar de kantine ingedoken en hebben we er nog een gezellige 3e helft van gemaakt.

Groet Jolanda