U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

  

  

 


 

Wedstrijdverslagen van team  BC Harderwijk M2

week 6 - week 7 - week 8 - week 9 -week 10 - week 11week 12 - week 13 - eindstand 

 

Week 13: Harderwijk M2 - Nijkerk M1, 21-01-2018

Harderwijk M2 is klaar met het competitieseizoen. Het allerlaatste verslag tot en met augustus, tenzij er opeens ook verzoeken komen voor het verslagen schrijven van toernooien, examentrainingen of gewone trainingen. Met spelen zijn we gelukkig nog niet klaar, want al het voorgenoemde moet nog gebeuren tot en met de zomervakantie. Mocht er weer zomerbadminton komen, reken er dan maar op dat je geen rust meer krijgt tot de volgende competitie. Weliswaar moeten we geen rust hebben, want wie weet promoveren we nog, maar het meest waarschijnlijk is dat we tweede worden. Nogmaals toegegeven: de bond hielp wel een beetje mee. Aan de andere kant hebben wij niks afgezegd en zijn we bovendien altijd met gerechtigde spelers komen opdraven tijdens wedstrijden. Misschien komen we de tegenstander van deze week ook weer tegen in het volgende seizoen: Nijkerk. Drie jonge jongens en een wat oudere heer. Klinkt redelijk gelijk aan ons team met drie jonge jongens en twee oudere heren.

Marc mocht zowaar een keer drie partijen spelen dus de combi Henk-Edward werd weer ontbonden, net als de single van Henk. Over de derde wedstrijd volgt nog een apart verslag. Neemt niet weg dat de eerste dubbels gewoon zonder al teveel moeite verliepen. Soms heb je wel een set nodig om op gang te komen, maar 84-50 bleek genoeg voor vier games en dus twee wedstrijdpunten. Er werd vooral geklaagd over het hoge aantal persoonlijke fouten door iedereen. Om de irritatie daarvan er maar uit te slaan, werd er begonnen aan de singles.

Allard mocht aantreden tegen eerste en oude heer Joost. En nee, niet Joost Scheringa. Wat is dat toch altijd met veel dezelfde namen bij ons in de herencompetitie... Nou goed, Allard maakte het zichzelf de eerste set nog wel moeilijk met 21-14 en in de tweede set maakte hij het de tegenstander moeilijk met 21-5. Geen single verloren die Allard deze competitie. We willen hem graag behouden in ons team dus er zal wel een goed bod op tafel moeten komen voor eventuele uitlening.. Marc mag wel gratis weg want op hoger niveau wordt het voor hem veel lastiger. Deze keer ging het in de tweede single tegen Robin met 21-14 en 21-10 best redelijk, maar er zitten nog zeker veel verbeterpunten in. Soms heb je snel de top bereikt en bij de Mannen 2e klasse kan Marc lekker meespelen. Dat geldt ook voor Edward, die de laatste tijd nogal wisselende periodes heeft tijdens wedstrijden. Afgelopen woensdag zei Henk al: "Nou, laat Edward en mij maar niet samen dubbelen aankomende zondag want dat wordt helemaal niks. We lopen elkaar constant in de weg." Het was nu zelfs zover gekomen dat Edward zichzelf ook nog eens voor de voeten ging lopen want de wedstrijd fluctueerde alsmaar. Aan het einde van de eerste set gooide hij zijn racket weg. Na de tweede set keken we allemaal verbaasd en bij de derde set maakte Edward het voor iedereen weer behoorlijk spannend. Yori, zijn tegenstander, kon hem goed opjagen maar verloor in 22-20, 4-21 en 13-21. Nu stonden we 6-0 voor want Jeffrey had ondertussen ook gewonnen van Sven. 21-8 en 21-10 was een prima weergave van het klasseverschil tussen de twee jonkies.

Door het stormachtige tempo konden Allard en Henk samen al beginnen aan de derde dubbel. Tegenstanders waren Joost en Sven. Nijkerk haalde wel de 21 punten, maar deed dat in twee games. Volgens mij hebben A & H lekker samen gespeeld en konden ze voor de zoveelste keer terugkijken op een gewonnen dubbel dit seizoen. Alleen van Kampen verloren ze hun dubbel.
Marc en Edward spelen niet zo vaak samen en dat was goed te zien in de afsluitende dubbel van het seizoen. Ook tegen Kampen en Dronten was deze dubbel al een drama gebleken en van Voorthuizen werd er ternauwernood gewonnen. Tegen Nijkerk werd het niet minder spannend. Zo stonden Edward en Marc binnen een mum van tijd met 9-1 achter zodat er een enorme achtervolging moest worden ingezet. Deze kwam er deze keer wel: Harderwijk won de eerste set met 21-18. Het aantal fouten was niet op drie handen bij te houden. Zie, ik heb ook nog een racket vast dus dan wordt het nog lastig om je vingers in de lucht te houden. Na de tweede set konden de handen omhoog, niet vanwege een daverende winst maar van een "WAAROM?". Er ging nog meer mis dan in de vorige set; het leek erop alsof Edward zijn spel aan mij overgaf waardoor we daadwerkelijk alles mis, uit of slecht sloegen. Anita Meyer kwam nog net niet live binnen met een 'Why, tell me why'. De daverende winst kwam uiteindelijk wel in de laatste set. Met 21-4 kon Nijkerk afgedroogd de kleedkamer op gaan zoeken. Henk stond met z'n mond open van verbazing en bij Edward en Marc was dat niet anders.

De andere twee teamleden hadden vooral na de wedstrijd vaak hun mond open, om er hapjes in te doen. De twee kemphanen waren een weddenschap aangegaan wie het verste kwam met een '50/50'-schaal. Over de uitslag wordt niet gecorrespondeerd. De eerstvolgende keer dat we in actie te bewonderen zijn is alweer op 10 februari in Apeldoorn tijdens het trainingskamp aldaar. We wensen Erik en Rinske veel succes met hun examen! Voor de rest wenst mij iedereen een fijn toernooiseizoen toe te wensen en het team te bedanken voor al hun inzet in de afgelopen maanden.

 

Week 12: Dronten M1 - Harderwijk M2, zaterdag 13-01-2018

Ik begin dit verslag met een referentie aan Paul de Munnik. U kent hem waarschijnlijk van het vroegere muziekduo Acda en De Munnik. Tevens heb ik er nog even naar verwezen in mijn vorige verslag (zie het verslag van 17-12-2017 van Harderwijk M1), waar muziek het voornaamste thema bleek te zijn. Als u Dodenrit heeft gezien, dan mag u uzelf een liefhebber van de Nederlandse Taal noemen. Afijn, het eerste speelweekend van het nieuwe jaar bleek ook weer een beetje in het teken te staan van Paul de Munnik. Voor ons zijn namelijk de bekendste Drontenaren toch vooraanstaande badmintonners, zoals Rinske Deriga en Rik Verstappen. Maar ook het muzikale talent Paul de Munnik komt uit Dronten, net als de 'polderboy' Hakim Ziyech. Soms heb ik van Flevoland niet zo'n hoge pet op, maar Dronten doet het op een aantal fronten dus best behoorlijk goed. Zo hebben ze sinds eind 2012 een ontsluiting per spoor, waar op een doordeweekse dag al meer Intercity's stoppen dan in Harderwijk... Tsja, stilstand is achteruitgang in Gelderland. Ik wil graag niet in de klaagmodus gaan keren, dus dit laatste statement gebruik ik niet als metafoor van ons spel tegen de heren van Dronten niet.

Sommigen uit ons team vinden het tijdstip 'één uur' beter klinken in de nacht dan in de middag, want wij hadden twee mensen op de achterbank die net uit bed waren gewandeld. Henk had al overhaast zijn boodschappen in de stad gehaald, Edward had vast ook het een en andere gedaan en ik had mijn bezorgrondje er alweer op zitten. Wij drieën waren dus wakker, maar Jeffrey ging nog even vrolijk even 'ontbijten' om tien voor twee, net voor de wedstrijd. Bovendien was er één supporter aanwezig in de Stal, de paardenStal. Door de tegenstanders werd ze overloper genoemd; stiekem waren ze gewoon jaloers. Dan hoef ik ook geen naam meer te noemen denk ik. Verder noem ik de sporthal een paardenStal omdat deze sporthal in een nogal paardenwijkje ligt als ik de kaart van Dronten er bij pak. Vroeger telden ze ook nog op de paardenbok, maar nu was er een speelbaan bij gekomen waardoor er twee velden konden worden gebruikt. Als een soort van inlopen voor de wedstrijd hebben wij altijd een moment van overleg nodig voor de opstelling. De een is soms moe, de andere wil niet meer met weer een ander spelen. Toch ging het gisteren behoorlijk soepel, want Edward en Henk mochten van het team niet meer samen spelen. Ze verliezen zo vaak dat we het kampioenschap gelukkig dreigen mis te lopen. Dus Edward eruit en Marc erin; klaar is kees zou je zeggen. Maar nee, die naam Marc blijkt altijd weer voor verwarring te zorgen. Afgelopen donderdag werd ik met een k geschreven tijdens een Bart-is-jarig-toernooi en ook deze zaterdag werd ik weer eens aangezien voor Mark Jansen, blijkt naderhand op toernooi.nl. Ongeveer dezelfde speelsterkte, maar dan slanker, meer aangeschoten en Ajacied in hart en nieren.

Het uitgeslapen duo bestaande uit Jeffrey en Allard mocht beginnen aan de dubbel tegen Rik (Vels, red.) en Paul. Tip voor Jeffrey: loop in. Je bent wel veel minder diesel dan Henk, maar goed. Gezien de uitslag waren de Harderwijkers wel dichtbij, maar gaven ze net te weinig gas. Met 21-16 en 21-18 was het eerste punt voor de thuisspelende ploeg. Een eventueel andere verklaring kan zijn dat Allard en Jeffrey er de vorige keer allebei niet bij waren waardoor ze de tegenstander minder goed kenden dan de andere drie Harderwiekers. Op de andere baan ontstond een ware kraker tussen Teunis/Rob en Marc/Henk. In de eerste set waren er voor beide partijen veel setpunten, maar bij 27-25 ging Dronten uiteindelijk er met de setwinst vandoor. De tweede set werd er niet minder om en ook deze werd reuzespannend. Normaal ben ik niet heel fanatiek op de baan, maar met de 21-19 setwinst was ik toch behoorlijk blij. Onderling stond het nu 46-46 en dan ben je best wel moe. De derde set was er een van doorzetting- en uithoudingsvermogen. Idiote fouten, prachtige punten, lange rally's, aces. Alles zat erin. Op 18-15 voor Dronten dreigde het de verkeerde kant uit te lopen, maar de set ging met 23-21 naar Harderwijk toe. Een heel zwaar bevochten punt, wat het waard moge zijn.

Allard was onderhand bijna klaar met zijn single, maar verslikte zich per ongeluk in de tweede set. De eerste was met 21-14 voor Allard nog aan de makkelijke kant geweest, maar Rik vocht met 24-22 terug in de tweede. Niet iedereen was het eens met de beslissingen van in/uit, wat tot onenigheid tussen de ploegen leidde. Maar als je een heer bent, ben je gewoon de beste in het spel. Allard pakte dit goed op en won de derde set met 21-13. Mooie prestatie. Edward en Paul hadden elkaar ook opgezocht en waren onderdeel van een parade van mooie slagen over en weer. Vooral Paul, die veel hoger heeft gespeeld dan deze klasse, toverde zo nu en dan 'toverballen' uit de hoed. Edward heeft zich in de tweede set beter verzet, maar 14 punten is niet genoeg voor setwinst. Marc en Henk hadden het in de dubbel nog moeilijk gehad tegen de tegenstander maar daar was in de single opeens veel minder van over. Marc kon Teunis op leeftijd aardig pakken en Henk kon Robert pakken op techniek. Misschien de goede tactiek om Henk de vierde single te laten spelen?!

Rond kwart voor vier startten ook de laatste dubbels. Edward en Jeffrey stonden af en toe met de rug tegen de muur maar speelden wel lekker samen. Beter dan aan de andere kant want met 2x 21-17 was het pleit redelijk snel beslecht in het voordeel van de Harderwijkers. Henk en Allard hadden allebei al een driesetter achter de rug maar deden dat nog eens dunnetjes over. In de tweede set waren de zaken namelijk niet zo heel goed op orde en deze werd dan ook verloren. De overige twee sets gingen wel naar hen toe zodat we, toch redelijk onverwacht, naar huis gingen met een 6-2 overwinning op Dronten. Vorige keer hadden we daar nog de bond voor nodig, maar dit keer was het echt eigen kracht. Na de wedstrijd kregen we ook nog kippenkracht uitgedeeld in de vorm van vleugels. Dat hadden we dit seizoen ook al ergens anders gezien, maar deze waren ook erg lekker! Volgende week dreigt het thuis wel weer een 50/50 te worden als we spelen tegen de jonge heren uit Nijkerk. We worden om 10:30 verwacht te starten en dat is onze alweer laatste wedstrijd. We kunnen nog kampioen worden, mits we zelf een goed resultaat neerzetten en Kampen dat in drie wedstrijden niet doet. "May we all have our hopes, our will to try" zong ABBA ooit. Aanmoediging is dus zeker gewenst!

Week 11: Harderwijk M2 - Selby M1, zondag 17-12-2017

Terwijl Allard nog aan het bijkomen was van een verkeerde kniebeweging, kregen we de woensdag voor de wedstrijd tegen Selby te horen dat we niet op oorlogssterkte zouden kunnen aantreden. Nu moet je weten dat Selby voor ons nog net zo’n ploeg is waarbij we punten kunnen pakken. En dat, samen met een klein wonder zoals dat Kampen ineens punten laat liggen en wij onverhoopt van Dronten zouden winnen in het nieuwe jaar, zou zo maar kunnen betekenen dat er eventueel misschien mogelijkerwijs een miniem kansje bestaat dat we kampioen zouden kunnen worden. 

Het bleek echter zo te zijn dat er wat mensen uit het 3e ziek, zwak, misselijk dan wel gewond waren (ik ken de strekking niet precies). En Daniël had zijn prioriteiten wat door de war gehaald. Want zeg nou zelf: wat zou jij doen als je moest kiezen tussen badminton of Disneyland? Precies! Dat bedoel ik. 

Dus werd ons vriendelijk verzocht wat teamleden af te staan voor het goede doel, te weten het kunnen laten spelen van team 3 en team 4 (ook wel M1 genaamd). Voor team 3 viel het oog op Edward. Voor M1 hadden ze graag Jeffrey meegenomen, maar die zat al aan zijn invaltax, dus mocht niet meer. Tenminste, niet als wij ‘m niet kwijt wilden. Jeffrey mocht dus niet invallen en Marc was de klos. 

Tja, en dan ben je ineens je topverslaggever kwijt en mag je zelf weer een verslag in elkaar prutsen. Nu heb ik een grote duim, dus hier gaat-ie dan. 

Gelukkig waren Joost en Mark (die andere, met een ‘k’, dus van Jansen en niet die van van Dijk) bereid om te debuteren in de regionale competitie. En wat een debuut! 

We hadden nog wel een beetje mazzel: de 2e heer van Selby had zich ziek gemeld en dat is voor de ploeg uit Soest toch best een aderlating. Na overleg met coach Erik hebben we vervolgens besloten de boel wat tactisch in te delen, wat er eigenlijk op neer kwam dat Mark gelijk als eerste heer mocht debuteren in de singles. 

En zo begon de wedstrijd. 

Jeffrey en Allard gingen vrij makkelijk van start. Na een 21-16 in de eerste set, werd het 21-8 in de tweede. Misschien moeten de heren toch maar eens warmlopen van te voren ;-)

Tegelijkertijd gingen Joost en Henk van start. Joost had goed opgelet tijdens de training en liep erg goed volgens het dubbelsysteem. Daardoor werd ook een mooi resultaat behaald: winst in 2 sets met 21-16 en 21-18. De eerste twee punten binnen. 

En toen kwam het geheime wapen: Mark. Hij mocht tegen Sander als 1e heer aan de bak in de single. Na een wat moeizame eerste set, moet gezegd worden dat Mark, na wat tips, de tegenstander goed kon bijhouden. Hij kwam zelfs op 10-8 voorsprong. Helaas mocht dat niet baten en won Sander uiteindelijk met 21-12 van onze Mark. Maar debuteren als eerste heer (min of meer in de opoffering voor de punten) en dan zo spelen: petje af voor Mark. 

Vervolgens de single van Allard. Die speelde niet helemaal op zijn normale niveau, maar toch een mooie 21-12, 21-15 winst. Jeffrey mocht dit keer de 3e heer spelen en had er tegen de invaller bij Selby weinig problemen mee. Een denderende 21-5, 21-7 was het gevolg. 

Tot slot mocht Henk het tegen de 4e heer proberen. Hoewel dat in het begin gelijk op ging, was er weinig gevaar. Winst met 21-16, 21-12. Daardoor was de winst al binnen. Nu nog zoveel mogelijk punten proberen te halen in de dubbels om dat minieme kansje (zie het begin van dit verhaal) toch wat groter te maken. 

En dat ging goed. Jeffrey en Henk wisten met een 21-13, 21-12 de partij mooi uit te spelen. En omdat het ons wel leuk leek dat de debutanten samen een potje zouden spelen mochten zij de laatste dubbel doen. En hoe! De eerste set was een daverende 21-5 overwinning. En hoewel het in de tweede wat zwaarder ging, wisten ze toch de winst te halen met 21-18. 

Dus ‘eind goed, al goed’ zullen we maar zeggen. Een lekkere overwinning met 7-1, Erik in zijn nopjes omdat blijkt dat mensen ook echt opletten tijdens de training en mensen: wat een debuut van Joost Scheringa en Mark Jansen, die komend voorjaar de voorjaarscompetitie onveilig gaan maken. Als dit de voorbode is, kunnen hun tegenstanders de borst vast nat maken. 

Eindig ik dit verslag met iedereen die dit leest (en ook iedereen die dit niet leest) hele fijne Kerstdagen te wensen en een heel gelukkig nieuwjaar. Dat 2018 maar weer een mooi badmintonjaar mag worden. 

===

Week 10: Harderwijk M2 - Sjeve Sjuttel M1, 10-12-2017

Terwijl de sneeuw dit weekend een groot deel van Nederland platlegt, werd er op zaterdag 10 december toch nog gespeeld in sporthal Stadsweiden. Lekker dichtbij, maar ook lekker vroeg. Men stond er namelijk op om gelijk om 9:00 uur van start te gaan en zo weinig mogelijk tijd te verspillen tussen de wedstrijden in. Gelukkig wilde onze tegenstander uit Bunschoten daar van harte aan meewerken zodat er tijdig begonnen kon worden. Ik heb trouwens het vermoeden dat ze het ook wel fijn vonden, want de temperatuur was nou niet echt om naar huis te schrijven. Als de tegenstander in z'n winterjas gaat zitten, weet je eigenlijk al genoeg. Vandaag traden wij trouwens slechts aan met vier man omdat Allard last had van zijn knie. Marc stond nog niet op het wedstrijdformulier dus de keuze was makkelijk: Marc speelde de partijen van Allard.

Het was een volle boel met nog twee andere wedstrijden naast ons, dus er kon maar één baantje worden gebruikt de eerste twee uur. Er werd afgetrapt door Marc en Jeffrey tegen Jacob en Johan. Harderwijk had gauw door dat Johan nog niet helemaal wakker was. De thuisploeg speelde de eerste game daarom degelijk uit en er kon 21-13 worden genoteerd als setstand. Eigenlijk heb ik aan de tweede set weinig toe te voegen, behalve een punt voor de tegenstander. De tweede set kwam namelijk uit op 21-14. Hierna mochten de vier koude heren aan de slag. Het duo Edward en Henk speelde tegen Raymond en Ronald. Vorige speelweek moesten Henk en Edward in drie sets nog buigen voor Voorthuizen, en ook nu ging het niet makkelijk. Spannend was het des te meer, want de eerste set eindige in 19-21 voor De Sjeve Sjuttel (om historische redenen kort ik ze niet af). Met frisse moed om er een derde set uit te slepen, gingen de strijders uit Harderwijk weer de baan op. En inderdaad, Harderwijk maakte gewoon minder fouten dan de tegenstander. Een 21-15 overwinning zorgde daarom voor de doorslaggevende set. Ondertussen waren de spelers opgewarmd en werd ook de conditie doorslaggevend. Helaas konden Edward en Henk het niet bolwerken en resulteerde de derde set in een 13-21 verlies.

Marc mocht als eerste in de single aantreden. Deze single (Marc als eerste heer) noemen we ondertussen de 'opofferingssingle' als de zwaarste van Harderwijk ook gelijk de sterkste heer tegen krijgt. Gelukkig blijft Marc redelijk positief en realistisch tijdens deze singels zodat hij nooit boos wordt op zichzelf. Tsja, de tegenstander is gewoon beter. Bleek ook uit de stand trouwens: 11-21 en 10-21. Twee keer dubbele cijfers is prima. Edward had er getuige zijn uitslag ook weer eens zin in een driesetter (wanneer niet?). Johan was in ieder geval nog steeds niet uit slaapstand want Edward won de eerste set knap met 21-15. Toen ging de Bunschoterse motor toch aan en won Johan met 17-21 en 18-21. Goed gestreden van Edward, maar helaas net niet voldoende voor een puntje. Henk mocht daarna z'n borst nat maken (na afloop zweette vooral zijn hoofd) tegen invaller Raymond. Raymond had vorige keer toevallig ook al meegedaan tegen ons en won toen ruim van Edward. Leuk klusje voor Henk om dan eens te proberen om te winnen van Raymond. Het bleef vaak spannend tot de 11 maar daarna liep Bunschoten steeds weg: 15-21 en 17-21 voor Raymond. Als laatste mocht Jeffrey tegen 'ik had je opa kunnen zijn' Ronald. Ronald noemde zichzelf ook een 'dubbelaar' wat goed te zien was. Hij kan kort heel goed opslaan maar in een single komt hij wel iets te kort tegenover Jeffrey. Zo verloor de publiekslieveling uit Bunschoten in 21-10 en 21-8 van onze benjamin in het team.

De afsluitende dubbels konden redelijk gelijktijdig afgewerkt worden en daarbij geef ik alleen nog de standen. De sterke singleheren Raymond en Jacob wonnen van Marc en Henk met 21-17 en 21-15. Op de andere baan deed Harderwijk het beter: 21-15 en 21-10 winst voor Edward en Jeffrey. Uiteraard waren we ruim tien minuten voor tijd klaar zodat team 3 ook twee banen kon gaan gebruiken. Dat was mooi meegenomen want wij hadden wel aardig wat douches nodig. Er werd daar geconstateerd dat we de volgende keer, als het zo koud is, eerst gaan douchen. De reden: nu waren we binnen luttele seconden al hartstikke warm. Les voor de volgende keer dan maar.

Ik heb voor de volgende wedstrijd al even gekeken hoe en wat. We spelen zondag 17-12-2017 om 10:30 weer in de Sypel, ditmaal tegen de heren uit Soest. Moet het uiteraard geen code oranje/rood zijn zoals het tijdens het verslag schrijven wel is. Ook kan ik alvast vermelden dat er volgende week een themaverslag uitkomt, maar meer daarover in het verslag van (uiteraard) volgende week.

 

Week 9: Treffers Voorthuizen M1 - Harderwijk M2 29 november 2017

Henk begint na drie wedstrijden last te krijgen van een writer's block want hij heeft nog geen Pulitzer gehad voor één van zijn stukjes. Hij was dus beland in een schrijversdalletje en daar wordt hij op dit moment weer uitgetild. Henk zag daarentegen wel uit naar deze wedstrijd want we moesten spelen tegen zijn oude vereniging: de Treffers uit Voorthuizen. Hun wedstrijden spelen ze in het, ja de naam is orgineel, Trefpunt. Toen ik binnenkwam, vond ik de sporthal het meest lijken op een kruising tussen de onverbouwde Kiekmure en de onverbouwde Sypel. Neemt niet weg dat (s)Tom(s)Tom Henk ons eerst een nieuwe woonwijk instuurde in Voorthuizen. "Wie wil er dan ook in Voorthuizen wonen?," aldus Henk, die gedacht had dat de Voorthuizelingen iets conservatiever waren qua woningbouw. Afijn, we hebben ook nog een wedstrijd gespeeld.

Het opstellen van ons team is vaak al een lotto. Beetje kijken wie er geen zin heeft om te singelen en wie er de vorige keer drie wedstrijden gespeeld heeft. Allard en Jeffrey werden bereid gevonden om zich volledig voor het team in te zetten en dus drie partijen te spelen. Ze mochten daarom ook samen beginnen in de dubbel. De tegenstander leek nog niet helemaal wakker te zijn, terwijl Harderwijk dat wel was. Boeiend werd de partij in ieder geval nooit (ondanks 3 punten op rij van Voorthuizen): 21-5 in de eerste en 21-4 in de tweede set. We stonden binnen no time 1-0 voor. De twee veteranen, Henk en Edward (gemiddeld bijna 50 jaar (nog even wachten tot maart)), mochten ondertussen ook hun kunsten tonen. De eerste set maakten ze behoorlijk veel persoonlijke fouten waardoor de set vrij makkelijk naar Voorthuizen ging. Onnodig, concludeerden we. In de tweede set speelden ze daarom ook een stuk beter en deze set wonnen ze met 21-10. Je vraagt je af waarom dan die eerste set zo moeilijk gaat... Het antwoord: in de derde set werd het heel spannend. Fouten over en weer, mooie punten over en weer. Harderwijk begon beter maar uiteindelijk ging het vanaf 15-15 gelijk op. Het mondde helaas uit in een verlies met 19-21. Tussenstand: 1-1.

Jeffrey mocht als eerste single starten tegen de tweede heer: Marco. Jeffrey liet de tegenstander goed lopen en bleef vrij veel smashen wat maakte dat beide sets weer redelijk snel in Harderwijkse handen waren. Maar voor welke single gold dat deze avond eigenlijk niet? Allard had het nooit echt moeilijk tegen eerste heer Alex, Edward vond snel het pijnpunt van tegenstander Benny en Marc had een vermoeide tegenstander tegenover zich. Als het gat bij de 11 punten groot genoeg was, kon je de 'tweede helft' eigenlijk zonder veel moeite ook binnenslepen. Onder het genot van pepernoten, komkommer, snoeptomaten, meloen en drop kon er van deze wedstrijden worden genoten. De Ouderen Op Gezond Gewicht-campagne heeft hier al gedeeltelijk zijn vruchten afgeworpen. Bedankt voor deze lekkernijen tijdens de wedstrijden heren! :)

Na het vullen- en voedenproces moesten er nog twee dubbels worden afgewerkt. Allard en Henk gingen samen de baan op om de 6-1 binnen te halen. Uw schrijver heeft er niet echt naar gekeken (want die was zelf bezig met inspelen) maar als ik de verhalen moet geloven, speelde ze verdienstelijk. Zonder ons zorgen te maken was dit punt ook binnen. De twee jonkies, Marc en Jeffrey (gemiddeld slechts 18,7 jaar), mochten het opnemen tegen de jonkies van Voorthuizen: Alex en William. Het ging hard tegen hard, maar wij maakten gelukkig veel minder persoonlijke fouten. Dat was de hoofdreden dat we makkelijk met 21-6 wonnen. "Waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan?" Dat was mijn ervaring in de tweede set. Het spel leek nergens meer op en aan beide kanten werden er veel fouten gemaakt. Spannend werd het wel, maar Harderwijk wist net met 21-19 te winnen. Hiep hiep hoera, want een derde set was echt zonde geweest.

Rond de klok van half elf stroomden we de kantine binnen voor de derde helft onder het genot van een lekker drankje en fijne muziek. 'Wie als eerste het liedje weet' werd zelfs tot in Harderwijk gespeeld, want Radio 10 had goede nummers zo laat op de avond. Eternal Flame, Sledgehammer, Let's Dance, 'De Do Do Do, De Da Da Da' en Get Lucky kwamen allemaal voorbij. Ondertussen werden onze magen nog goed door elkaar gegooid vanwege de vele rotondes. Edward heeft met één rotonde voorsprong gewonnen van Marc (als ik goed heb geteld): 79 om 78. Zoveel kilometers hebben we niet eens afgelegd..

Volgende wedstrijd mogen we weer gewoon op de fiets: op zaterdag 9 december 9:00 spelen we in Stadsweiden tegen de Sjeve Sjuttel.

Groet,
de vervanger van Henk

 

Week 8: Harderwijk M2 - Kampen M1, 19-11-2017

Na een oorverdovende stilte bij het vragen naar een vrijwilliger, mag ik ook deze week het verslag schrijven. De Pulitzer is nog niet binnen en je moet tenslotte blijven oefenen.

Deze week zitten we over de helft, dus de eerste returnwedstrijd is een feit. De vorige keer verloren we redelijk kansloos met 7-1. Blauwe shuttles zijn niet ons ding. De return is thuis, dus er was wat hoop op een redelijke kans op meer punten. 

Als eerste de strategie. Bij wijze van verrassingselement hebben we de opstelling omgegooid. Met Marc als 1e heer, Allard 2e, Jeffrey 3e en Edward als 4e heer gingen we de wedstrijd in. 

De dubbels liepen op zich lekker. Allard en Jeffrey wisten in 3 sets te winnen. Ook de dubbel van Edward en Henk liep goed. Helaas niet goed genoeg en met veel ‘slagfouten’ moesten zij de set laten gaan. Het is duidelijk dat Kampen een lastige tegenstander is en duidelijk minder persoonlijke fouten maakt. 

Marc wist zich in de singel goed staande te houden tegen de 1e heer. Vooral de 2e set wist hij het tot 18-21 te schoppen. 

Allard deed het prima als 2e heer. Vooral in de 2e set wist hij zijn spel zo om te gooien dat de tegenstander daar even geen antwoord op had. Na een tijdje gelijk op te gaan wist hij met 8 punten uit te lopen. Uiteindelijk is het 21-16 geworden in de 2e set. Weer een puntje binnen. 

De strategie leek te werken. Nu mocht Jeffrey aan de bak. Tegen een lastige tegenstander bleek later. Na een goede eerste set (21-19 winst) ging er wat mis in de 2e set en moest Jeffrey een 15-8 voorsprong uit handen geven. Het werd 20-22. De tegenstander wist dit vast te houden in de 3e set. Helaas verloren.

Edward mocht dit keer 4e heer spelen. Je kon zien dat hij meer gewend is en hij won redelijk makkelijk. Met 3-3 tegen de nummer 1 de laatste dubbels in. Het kon slechter. 

Helaas verloren zowel Allard en Henk als Marc en Jeffrey de dubbels. Vooral bij Allard en Henk op de foute slagen. Misschien toch wat meer racketvaardigheid trainen. Het is toch fijner als je over i.p.v. in het net slaat. 

Uiteindelijk dus met 3-5 verloren. Aan de andere kant: toch 3 punten tegen de nummer 1 gepakt en dat is al heel wat beter dan de vorige keer. En veel mooie rally’s gespeeld, dus we hebben het niet helemaal weggegeven. 

Volgende week spelen we op dinsdag in Voorthuizen. Daar moet meer in zitten. 

===

Week 7: Nijkerk M1 - Harderwijk M2, 12-11-2017

Na regelmatig informeren wie deze week het wedstrijdverslag ging schrijven, blijkt dat we een erg sociaal team hebben. Aangezien ze geen idee hadden wat je nu over zo’n wedstrijd moet schrijven, plus dat ze me allemaal een Pulitzer gunnen, mocht ik als ‘captain’ het verslag weer schrijven. 

Nu moet je weten dat onze tegenstander van vandaag onderaan bungelt. De reden: een aantal jeugdleden die geen team meer hadden in de jeugd en dus de keuze hadden - spelen met drie en continu invallers bij de senioren of niet. Het werden de senioren. Nu kan die stap best groot zijn en ze zullen ongetwijfeld nog sterk groeien, maar vandaag zat dat er even niet in. 

Verrassend was ook onze opstelling voor dit keer. Blijkbaar was Allard eerste heer geworden, Henk tweede, Edward derde en Jeffrey vierde. We besloten het zo te laten dit keer. Even kijken waar het schip zou stranden. 

Allard en Jeffrey begonnen met een eenvoudige overwinning (7-21 en 9-21). Daarna volgden Edward en Henk met 9-21 en 3-21. Lekker begin. 

Vervolgens won Allard eenvoudig en mocht Henk beginnen. De 1e set ging prima. Na de 2e set vooral tegen zichzelf te spelen met veel uit en in het net (21-18 verlies) wist hij de 3e te herpakken. 15-21 winst. Weer een punt binnen. 

Edward en Jeffrey wonnen de singels makkelijk. Vooral Jeffrey wist zijn tegenstander alle hoeken van het veld te laten zien. 

Tot slot nog 2 dubbels. Het leek even of de jongens sterker gingen spelen tegen Allard en Henk, maar toch misten ze de aansluiting (2x 11-21). 

Als laatste Edward en Jeffrey, die wat langzaam op gang kwamen. Maar na 5-1 achter ging de beuk erin en even later was het alweer 10-7, maar dan in het voordeel van BCH. Veel punten heeft de tegenstander niet meer weten te maken. De 1e set eindigde in 8-21. 

In de 2e set kregen ze nog de schone taak mee om de wedstrijd te rekken. We hadden namelijk net gehoord dat het nog 3 kwartier zou duren tot de bar open zou gaan ;-). Zo lang wisten ze het niet te rekken. Ze wonnen met 10-21. 

Dan maar uitgebreid douchen. Daarna bleek de bar toch open en na even gezellig napraten zijn we weer huiswaarts gekeerd. 

Vroeg thuis en 8-0 winst. Goed voor de statistieken. 

Voor maandag op de training was dit natuurlijk een enorm zware wedstrijd. Voor je het weet krijg je de maximale conditietrainingvariant. 

Volgende week Kampen. De nummer 1, als ze tenminste de rest van de wedstrijden ook invullen. 

Dat zal wel een heel ander verhaal worden. 

===

 

Week 6: Harderwijk M2 - Dronten M1, 5-11-2017

Je zult als democratisch aangewezen captain een wedstrijdverslag moeten schrijven. Waar begin je dan en hoe doe je dat als je armen te kort worden om aantekeningen te kunnen schrijven, of zoals dat tegenwoordig gaat, typen. En hoe schrijf je een net stukje als je de wedstrijd met 1-7 hebt verloren?

Om te beginnen komt ellende nooit alleen, dus nadat we Jeffrey hadden uitgeleend aan team 1 omdat Alex moest werken en eigenlijk nog maar met zijn vieren zouden spelen, bleek Allard ziek te zijn geworden. Dus moest er zaterdag nog ‘even’ een invaller worden geregeld. Gelukkig bleek Peter Stroosma bereid om ons uit de brand te helpen. ‘Ik weet niet wat jullie aan me gaan hebben’, zei hij nog. Inmiddels weten we dat hij samen met Marc het enige punt heeft binnengesleept. 

Tegenstander deze keer is Dronten. Altijd een lastige ploeg als ze op oorlogssterkte zijn en dat waren ze aardig dit keer. De eerste dubbels werden tegelijk gespeeld. Edward en Henk waren aardig op dreef en bleven goed bij. Helaas moesten ze de eerste set voorbij laten gaan met 21-23. De tweede set ging het net zo: goed meekomen, maar na een paar fouten achter elkaar toch moeten laten gaan. Jammer. 

Bij Marc en Peter ging het beter. Na een vrij makkelijke eerste set (21-11), kwam Dronten goed terug in de tweede. Deze ging verloren met 21-23. Gelukkig wisten de heren zich te herstellen en zetten een mooi resultaat neer in de derde set met 21-14. Klasse. 

In de singles bleek de eerste heer te sterk voor Edward, die goed kon meekomen, maar het toch net moest laten liggen. Hetzelfde gold voor Henk, die na een succesvolle 2e set in de 3e set op 18-18 een aantal ongelukkige fouten maakte en de partij moest laten gaan. 

De partij van Marc heb ik niet kunnen zien, omdat die tegelijkertijd speelde. Maar gezien de standen (17-21 en 21-23) heeft hij zich aardig geweerd. 

Als laatste single speelde Peter, die toch al een hele tijd niet meer gesingeld had, een mooie partij, maar kwam net te kort om wat punten binnen te halen. 

Tot slot de afsluitende dubbels. Wat daarmee aan de hand is geweest zal wel een raadsel blijven. Slagen gingen mis, het liep niet lekker de standen zijn er dan ook naar. Snel vergeten en vooruit naar de volgende wedstrijd. We lopen wel weer een extra rondje om het veld bij de training. 

De drankjes met de inmiddels traditionele hapjes met patat smaakten er niet minder om. En Erik kon nog wat herinneringen ophalen met de eerste heer van Dronten uit de tijd dat ze nog landelijk speelden. Ouwe-jongens-krentebrood zullen we maar zeggen. Weten we gelijk waar de truckendoos van de eerste heer vandaan kwam. Vieze crossballetjes…

En zo doe je dat dus. Toch een net stukje na een verloren match. En niets hoeven censureren omdat er ook kinderen meelezen. Badminton: altijd pret! 

Wordt vervolgd…

P.S. Volgens de heren uit Dronten kon het nog zo zijn dat de bond de partij nog zou omzetten in een 6-2 winst voor ons, omdat er iets mis was gegaan met de inschrijving. Dat is inmiddels gebeurd. Jammer. Zo willen we natuurlijk niet winnen. 

===

Eindstand